ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΚΑΙΡΟ....

ΣΧΕΔΙΟ ΔΙΑΣΩΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

2011-10-17T03:42:00.000-07:00

1. Δανείζουμε εμείς (οι Έλληνες) την Ελλάδα άμεσα. Έχουμε αρκετές καταθέσεις
για να καλύψουμε αρκετούς μήνες. Ταυτόχρονα, δίδοντας εξωφρενικά προνόμια
στους Κινέζους (λιμάνι και ζώνη ελευθέρου εμπορίου για ίδρυση μονάδων
συναρμολόγησης και “εξευρωπαϊσμού” των προϊόντων τους) τους πουλάμε 40 με 50
δις ευρώ ομολόγα. Ένα μεγάλο μέρος των Ευρώ που μαζεύει η Κυβέρνηση από τα
παραπάνω το μετατρέπει σε δολλάρια (δείτε το γιατί στο 4)

2. Καλούμε το ΔΝΤ για τα υπόλοιπα. Θα πληρώσουμε κατιτίς παραπάνω αλλά θα
απολαύσουμε τα μούτρα των “Εταίρων” όταν καταλάβουν ότι η Ευρωπαϊκή τους
Ένωση είναι ένα μάτσο κουρελόχαρτα. Θα απολαύσουμε επίσης μιά άνευ
προηγουμένου ξεφτίλα της Κομισιόν και των καρεκλοκενταύρων της.

3. Αναθεωρούμε τις παραγγελίες οπλικών συστημάτων από τους φίλους Ευρωπαίους

4. Καλούμε την Κομισιόν να δει το θέμα εξόδου μιάς χώρας από τη Ζώνη του
Ευρώ, μια και αυτό δεν προβλέπεται πουθενά. Με το που θα κυκλοφορήσει η
είδηση το Ευρώ θα χάσει το 30% της αξίας του ως προς το δολλάριο. Στο σημείο
αυτό η Ελληνική Κυβέρνηση πουλάει τα δολλάρια και αγοράζει Ευρώ. Το κέρδος
είναι 25% (με τις προμήθειες) και οι Γερμαναράδες το φυσάνε και δεν
κρυώνουν.

5. Εν τω μεταξύ σοβαρευόμαστε και δουλεύουμε και πληρώνουμε φόρους

6. Συνάπτουμε συνθήκη με την Τουρκία σύμφωνα με την οποία δίνουμε Ελληνική
(άρα και Ευρωπαϊκή) υπηκοότητα σε όποιον Τούρκο πολίτη έχει συγγένεια μέχρι
β’ βαθμού με Τουρκους που εκτοπίστηκαν κατά την ανταλλαγή πληθυσμών. Όλοι
αυτοί την επόμενη μέρα παίρνουν το αεροπλάνο για τη Γερμανία… Ταυτόχρονα
θεσπίζουμε ακόμα πιό εύκολα κριτήρια ελληνοποίησης (με παράβολο 3.000 Ευρώ)
των παράνομων προσφύγων. Και αυτοί παίρνουν την επόμενη μέρα το τραίνο για
τη Γερμανία και Γαλλία. Με τρόμο βλέπουν οι Εταίροι εισροή 15.000
μουσουλμάνων την εβδομάδα με Ελληνικά διαβατήρια.

7. Η Κομισιόν απελπισμένη καλεί τους Εταίρους να αναθεωρήσουν τη στάση τους
για την Ελλάδα, όλοι όμως βλέπουν ότι είναι αργά.

8. Η Ελλάδα αιτείται αποχώρησής της από το Ευρώ. Ακολουθούν και η Ιταλία και
Ισπανία που υποφέρουν χρόνια από το σκληρό Ευρώ και την κηδεμονία των
Γερμανών. Το Ευρώ καταρρέει. Η Κομισιόν παραιτείται σύσσωμη. Οι Άγγλοι
κατηγορούν Γερμανία και Γαλλία ότι τα έκαναν μούσκεμα και ζητούν επειγόντως
αναθεώρηση των Συνθηκών.

9. Έχουμε φτάσει στον Δεκέμβριο του 2012. Οι Γερμανοί κατάλαβαν ότι το να τα
βάλουν μαζί μας ήταν λάθος. Μερικές μέρες αργότερα φτάνει το τέλος του
κόσμου. Όχι για όλους όμως. Οι Έλληνες (και τα 15 εκατομμύρια σε όλο τον
κόσμο) έχουν μεταφερθεί με τα διαστημόπλοια των Ελ στον Άλφα του Κενταύρου.
Μαζί τους σώθηκαν και μερικές ξέμπαρκες Γερμανίδες που είχαν παντρευτεί κάτι
γκαρσόνια από την Μύκονο…

Φυσικά και κάνω πλάκα. Δεν είναι δυνατόν να γίνει το 5!

ΕΤΣΙ..... ΑΠΛΑ

2011-08-02T01:46:00.000-07:00

η δεκαετία του `70 τη θυμάμαι σαν χθες. Κυκλοφορούσαν παντού τα Fiat 127, τα Zastava, και οι μηχανές Floretta. Οι σπορτίφ τύποι είχαν Autobianchi Abarth (με 53 άλογα παρακαλώ), και οι σώφρονες Austin Morris Allegro!
Το σάντουιτς με γύρο κόστιζε 3 δραχμές, με σουτζουκάκι 2, και το λεωφορείο μία δραχμή (με πάσο 50 λεπτά). Αν έδινες εικοσάρικο, ο εισπράκτορας ή ο σουβλατζής σε μάλωνε, διότι δεν είχε να στο χαλάσει.
Τόσο καλά…

Και μετά ήρθε η δεκαετία του 80.
Και το ΠΑΣΟΚ. Και γέλασε το χείλι του κάθε πικραμένου.
Το δημόσιο άνοιξε τις πόρτες του στον κάθε αναξιοπαθούντα που δήλωνε σοσιαλιστής, η Ελλάδα απέκτησε «ανεξάρτητη» διεθνή φωνή, μια νέα τάξη αναδύθηκε απ` το πουθενά, και οι ρεμούλες έγιναν κανόνας.
Η χαρά του αφισοκολλητή…
Το βασίλειο της συνδικαλιστικής αυθαιρεσίας. Όπως και της φτηνής ρητορικής. «Έξω οι βάσεις του θανάτου», «Ζήτω η Λιβύη», μελετήστε το «πράσινο βιβλίο» του Καντάφι, και άλλα πολλά παρόμοια.
Ώσπου ήρθε το τέλος.
Τα αναπόφευκτα σκάνδαλα οδήγησαν σε ειδικά δικαστήρια, ψευδεπίγραφους κήνσορες, και στο «Τσοβόλα δώστα όλα», και από κει πάνε κι`άλλοι.

90′s… και σκάει μύτη ο Μητσοτάκης με τον Μαυρίκη… Τη δεκαετία του `90 που ακολούθησε, τα κεφάλια μπήκαν κάπως μέσα, αλλά τότε ήταν που ανδρώθηκαν τα πραγματικά λαμόγια.
Τα σκυλάδικα γνώρισαν πιένες. Η Λιάνη ήταν απλά η κορυφή του παγόβουνου. Πίσω της υπήρχε μια ολόκληρη συνομοταξία πεινασμένων και συνάμα αγριεμένων ασύδοτων. Με το χαμόγελο της Κολυνός. «Σοσιαλιστικά» βαμπίρ. Μαζεύοντας όμως γύρω τους και τη πλέμπα.
Και έτσι είδαμε το μοναδικό φαινόμενο, η κάθε γειτονιά να έχει και από μια ΕΛΔΕ, όπως κάποτε είχε από μια ντισκοτέκ. Χαμός στο ίσιωμα. Κόσμος και κοσμάκης καταχρεώθηκε για να μπορεί να γίνει «παίκτης».
Χα και πάλι χα.
Κάποιοι όμως ανησυχούσαν από τότε. Είχαν υπόψη τους τη λευκή βίβλο της ΕΟΚ, που ελάχιστη της δόθηκε δημοσιότητα.

00′s ….. και μετά ήρθε το ευρώ. Στην αρχή χαρήκαμε, καθότι αισθανθήκαμε Ευρωπαίοι. Το χρόνιο όνειρο της ψωροκώσταινας.
Μέχρι που συνειδητοποιήσαμε πως το ευρώ, που είχε κλειδώσει στις 340 δραχμές, ισοδυναμούσε με το παλιό κατοστάρικο. Κάποτε αγοράζαμε το φραπέ 140 δραχμές και σκοτωνόμασταν με τον σερβιτόρο για τα ρέστα από τις 150. Τώρα έφτασε το φραπέ στα 5 ευρώ και αισθανόμαστε γύφτοι αν δεν αφήσουμε 1 Ε πουρμπουάρ (340 δραχμές παρακαλώ).
Παρ’ όλα αυτά, λίγο τα ευρωπαϊκά πακέτα, λίγο η Ολυμπιάδα, λίγο η τραπεζική απελευθέρωση της δανειοδότησης, λίγο η στρεβλή ανάπτυξη, λίγο η καρακατσουλίστικη τιβί μας, και γίναμε όλοι μπρούκληδες.
Πήξαμε να βλέπουμε BMW και Μερτσέντες αγορασμένες με 136 άτοκες(!) δόσεις. Γεμίσαμε από χάϊδες τυπάδες και αισθησιακές μοντέλες (όλες ξανθιές) γκλαμουράτες.
Εκεί που κάποτε βλέπαμε μόνο μουσάτους αγωνιστές, και αξύριστες κνίτισες, γεμίσαμε από τεκνά και σεξοβόμβες.
50 τηλεοπτικά κανάλια η Νέα Υόρκη; 150 εμείς.
Home Cinemas, Pentium, Playstation, lap tops, flat screen 42 inch HD TV’s, και πάει λέγοντας…
Όχι παίζουμε.
Και νάσου Ολυμπιάδα σούπερ φαντεζί, και νάσου ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, και πίσω και σας φάγαμε κουφάλες λιγούρηδες Ευρωπαίοι. Ελλάδα ρε…
Ναι, αλλά ήρθε πλέον και η ώρα του λογαριασμού. Με πορδές αυγά δεν βάφονται.
Η αιώνια σοφία του απλού λαού επαληθεύτηκε για μια ακόμη φορά. Όλα ήταν σικέ.
Τεράστιο το έλλειμμα, τεράστιο το δημόσιο χρέος, και πάπαλα οι ντεμέκ σωτήρες πολιτικοί μας. Ανθρωπάκια και αυτοί, που ψάχνουν να κάνουν τη καλή τους με καμιά γρηγοράδα. Και μετά μην τους είδατε, μην τους απαντήσατε. Πάντα φταίνε οι προηγούμενοι.
Και νά ‘μαστε ξανά μανά, εσείς και εγώ, οι μέσοι Έλληνες δηλαδή, ενώπιοι ενωπίω του ΔΝΤ και του κάθε Τρισέ. Της σκληρής πραγματικότητας.
Και ξαφνικά έντρομοι συνειδητοποιούμε, πως τελικά οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δεν μας πολυσυμπαθούν. Ήταν όλα μια αυταπάτη. Τους αρέσουν τα τζατζίκια και οι παραλίες μας, αλλά πέραν τούτων… τίποτα. Μας απεχθάνονται και μας θεωρούν τσαμπατζήδες και απατεώνες.

Και ο κύκλος κλείνει.
Μας βλέπω ξανά με λαχανί Zastava και πειραγμένα Lada (με 6 προβολείς ομίχλης) να κάνουμε κόντρες στις παραλιακές. Αν φυσικά υπάρχουν χρήματα για βενζίνη. Αλλιώς υπάρχουν και τα παπάκια (με φωσφοριζέ ζάντες) για τα τρελά γούστα.
Το ride είναι over, που λένε και οι Αμερικάνοι σύμμαχοί μας. Το ελληνικό λούνα παρκ τελείωσε. Εκτροχιάστηκε, όπως στις ταινίες με το δαιμονισμένο τρενάκι του τρόμου. Ήταν όμως εντυπωσιακό όσο κράτησε. Και όσοι το πρόλαβαν το απόλαυσαν.
Οι υπόλοιποι ας πρόσεχαν.
Γεννήθηκαν αργά…

ΠΟΛΥ ΣΚΛΗΡΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ

2011-06-18T04:13:00.000-07:00

Διαβάζω τις τελευταίες μέρες μεγάλο μέρος της αρθογραφίας ,είτε στις εφημερίδες ,είτε στα blogsκαι διαπιστώνω πως ανάλογα με τα συμφέροντα του καθενός δίνεται και αντίστοιχη ερμηνεία των τελευταίων γεγονότων στην πολιτική σκηνή.

Και τι δεν βλέπει κανείς, Ο λαός έφερε τον Βενιζέλο γράφει κάποιος από τον ΔΟΛ

Ο μύχιος πόθος και η επιθυμία του Παπανδρέου ήταν να αποδράσει μέσα από την συγκυβέρνηση γράφει ο Τσίμας.

Ο Παπανδρέου είναι ανίκανος να κυβερνήσει κραυγάζουν οι δεξιοί κονδυλοφόροι και όχι μόνο.

Είναι όμως έτσι? Ας δούμε μερικά πράγματα ,τον Απρίλιο του 2011 η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με μια Ευρώπη να πιέζει ασφυκτικά, για εθνική συνεννόηση, στα πρότυπα της Πορτογαλίας τουλάχιστον.

Η κατάσταση στο εσωτερικό μέτωπο να εντείνεται ,με δεδομένες τις θυσίες του λαού, την αύξηση της ανεργίας ,την αποτυχία στην πάταξη της φοροδιαφυγής, και στην μείωση των εσόδων .

Παράλληλα η αναποφασιστικότητα της ΕΕ ,η μη ύπαρξη σχεδίου για την αντιμετώπιση της κρίσης σε όλη την ευρωζώνη ,εμποδίζουν να φανεί φως στο τούνελ για την έξοδο από την κρίση.

Στο εσωτερικό ο Σαμαράς παρουσιάζει μια πρόταση το Ζάππειο 2 την οποία μετά βαΐων και κλάδων πρώτα από όλους η ΕΕ και συγκεκριμένα οι ομοϊδεάτες του ηγέτες την απορρίπτουν. Όμως για τα μαγειρεμένα γκάλοπ είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να βγάλουν πρώτη την ΝΔ στις δημοσκοπήσεις

.Παράλληλα μέσα στο Πασόκ ακούγονται φωνές των βουλευτών κάτω από την πίεση του κόσμου,και παίζοντας κάποιοι προσωπικά παιχνίδια δημιουργούν καταστάσεις περίεργες.

Ο Παπανδρέου, διαβλέποντας την όλη κατάσταση από καιρό προσπαθεί με κάθε τρόπο να πετύχει την εθνική ενότητα.

Συγκαλεί συμβούλιο αρχηγών 2 φορές ,ανακοινώνει πως προτίθεται να συμπεριλάβει προτάσεις στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα από τις προτάσεις του Σαμαρά αν και υπάρχει διαφωνία για αυτές (εφεδρεία εργαζομένων) .

Προτείνει να προχωρήσουν μαζί με τη ΝΔ και τα άλλα κόμματα σε κυβέρνηση συνεργασίας.

Τέλος σε μια πράξη ύψιστης ευθύνης και αλτρουισμού απέναντι στη σωτηρία της χώρας ,προτείνει να μην είναι ο ίδιος πρωθυπουργός στην κυβέρνηση συνεργασίας προκειμένου να προχωρήσει η εθνική ενότητα και να αντιμετωπιστούν, με κοινό πολιτικό μέτωπο τα μεγάλα προβλήματα της χώρας.

Η ΝΔ και οι λοιπές πολιτικές δυνάμεις ,διαβάζοντας την ,όλη κατάσταση με γνώμονα το μικροκομματικό τους συμφέρον ,βλέπουν τις κινήσεις του Παπανδρέου ως αδυναμία να κυβερνήσει.

Ο Σαμαράς λειτουργώντας ως συνδικαλιστής β διαλογής(στα δικά μου φοιτητικά χρόνια ,δεν θα τον χρησιμοποιούσαμε ούτε σαν αφισοκολλητή –σίγουρα θα κολλούσε την αφίσα ανάποδα ) προσπαθεί να επιβάλλει τέτοιους όρους στην πρόταση Παπανδρέου (διάρκεια κυβέρνησης μέχρι το Σεπτέμβριο ,μεταναστευτικό κλπ) ώστε να φανεί ο κυρίαρχος του παιχνιδιού.

Φυσικό και επόμενο ο εκλεγμένος πρωθυπουργός να μην συμφωνήσει.

Βλέποντας την όλη κατάσταση με τις παραιτήσεις βουλευτών, και καταλαβαίνοντας που πάει το παιχνίδι (στήριξη ΔΟΛ ,ΜΕGΑ ,στους εκσυγχρονιστές -ξύπνησε το 2008 ξανά,) αποφασίζει να μην πάει σε μια κυβέρνηση τεχνοκρατικού προσανατολισμού, αλλά σε μια πολιτική κυβέρνηση βάζοντας τον Βενιζέλο στο πιο κρίσιμο αυτήν την εποχή υπουργείο οικονομικών, αφαιρώντας έτσι την οποιαδήποτε αντίδραση από την πλευρά των εκσυγχρονιστών στο εσωτερικό του Πασόκ .Αναδεικνύει την ανευθυνότητα του Σαμαρά και ξαναγίνεται ο κύριος παίκτης στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.

Αποδεικνύει έτσι ότι είναι πολύ σκληρός για να πεθάνει, όλα τα υπόλοιπα τα γράφουν όσοι δεν γνωρίζουν τι είναι ο Παπανδρέου

Φαεινές ιδέες...

2011-06-16T09:22:00.000-07:00

Αντιγράφοντας τον Ανδρέα Παπανδρέου, που ήθελε ή να φύγουμε από την ΕΟΚ ή να επαναδιαπραγματευτούμε μια «ειδική σχέση» με τις Βρυξέλλες ο Αντωνάκης Σαμαράς επαναλαμβάνει συνεχώς ότι το ζητούμενο όλων πρέπει να είναι η επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου. Και ήταν αυτό ένας από τους κύριους λόγους της... αποτυχίας μιας συναίνεσης για τη σωτηρία του τόπου. Οι άλλοι ήταν οι απίστευτες αξιώσεις να απαρνηθεί το ΠαΣοΚ τα όσα (όχι και τόσο πολλά) πρόλαβε να προωθήσει όπως τον νόμο για τους μετανάστες και να δεχτεί διάφορα άλλες ακροδεξιές αξιώσεις για πολιτικές και πολιτικούς.

Ως προς την καραμέλα της «επαναδιαπραγμάτευσης» ας θυμηθούμε ότι ήδημετά το 1981 όλοι οι εταίροι μας, με πρώτο τον Μιτεράν, αρνήθηκαν κάθε ιδέα επαναδιαπραγμάτευσης της ένταξής μας στην ΕΟΚ με στόχο μια «ειδική σχέση» και προχώρησαν μόνο στα λεγόμενα «μεσογειακά προγράμματα» που χρησιμοποίησαν πρώτα οι Γάλλοι και οι Ιταλοί και μετά οι Ισπανοί και οι Πορτογάλοι. Ιμπεριαλιστική κακία τους; Όχι, απλά θέμα αρχής που δεν αποδέχεται το είπα-ξείπα στις διεθνείς και ευρωπαϊκές σχέσεις.

Ως προς το Μνημόνιο έγιναν χωρίς τις σαμαρικές σοφιστείες σημαντικές βελτιώσεις με τη μείωση του επιτόκιου του δανεισμού, την παράταση των προθεσμιών αποπληρωμής και της αποδοχής της προοπτικής ενός νέου μεγάλου δανείου. Δηλαδή της αποδοχής της κακής εμπειρίας από την πρώτη περίοδο εφαρμογής του. Μπορεί να γίνουν ίσως και άλλες βελτιώσεις, αλλά, προφανώς, όχι αυτές που ενδιαφέρουν τις πλατείες.

Ο κ.Σαμαράς είδε πρόσφατα όλους τους κοινοτικούς παράγοντες και όλοι του εξήγησαν ότι θέμα επαναδιαπραγμάτευσης δεν συζητούν καν. Και μάλιστα ο Γάλλος πρωθυπουργός κ.Φιγιόν του σύστησε δημόσια να προχωρήσει σε συναινετικές λύσεις και να αποδεχτεί το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα. Ο κ,.Σαμαράς είναι πια καμένο χαρτί για την Ευρώπη. Δεν πρέπει να συμπαρασύρει και την Ελλάδα.

Το αίτημα της επαναδιαπραγμάτευσης είναι κουφό όταν το θέτει η μία πλευρά και το απορρίπτει η άλλη. Ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας θα έπρεπε να το γνωρίζει. Είναι μάλιστα σίγουρο ότι το γνωρίζει.

Μολοντούτο δεν πιστεύω την ιταλική πληροφορία σύμφωνα με την οποία εξήγησε στούς συνομιλητές του ότι τα όσα λέει δημοσίως είναι μόνο προπαγανδιστικά και αφορούν το ελληνικό πόπολο. Υπάρχει όμως μία ένδειξη ότι μπορεί και να πιστεύει τελικά τα όσα λέει : σύμφωνα με τον κυριότερο και βαρύγδουπο συνεργάτη του Λαζαρίδη, ναι του έκανε τις συστά σεις που μάθαμε ο κ.Φιγιόν αλλά αυτός, ο Αντωνάκης, του είπε «όχι» όπως ο Μεταξάς είπε «όχι» στον Μουσολίνι. Υποθέτω ότι θα χάρηκε πολύ ο κ.Φιγιόν αν το έμαθε: νά πώς αποκτάς συμμάχους και φίλους.

Όταν μάλιστα τρεις μεγάλες γαλλικές τράπεζες υποβαθμίστηκαν λίγο μετά από τους «αξιολογητές» γιατί έχουν πάντα ελληνικά ομόλογα...
ΒΗΜΑ

ΔΕΝ ΜΕ ΛΕΝΕ...

2011-06-03T09:27:00.000-07:00

...πάρτε το αλλιώς...

Δεν με λένε Αλαβάνο, δεν με λένε Αμβρόσιο, δεν με λένε Χατζηνικολάου, Τρέμη, Πρετεντερη, Αναστασιάδη και Τριανταφυλλόπουλο, δεν με λένε Ανθιμο και Κασιμάτη, δεν με λένε Μπέη ή Λαζόπουλο.

Δεν είμαι μητροπολίτης, ακαδημαϊκός, μεγαλοδημοσιογράφος, ιδιοκτήτης ΜΜΕ και εργολάβος του δημοσίου, δεν είμαι αριστερός αρχηγός αριστερού κόμματος με κάποια εκατομμύρια στις τράπεζες.

Δεν είμαι ο εθνικός διασκεδαστής που πληρώθηκα 15.000.000 ευρώ για τα DVD μου από τον Μπόμπολα ώστε να αποκαλώ τον εκλεγμένο Πρωθυπουργό της χώρας μου χούντα όταν το απαιτήσουν οι εργολάβοι που με πληρώνουν. Δεν διεκδικώ δεκάδες χιλιάδες ευρώ σε αναδρομικά.

Κυρίως όμως δεν παριστάνω τον Ζορό και τον υπερασπιστή των φτωχών με τη σιγουριά που μου δίνουν οι απολαβές μου, εκατομμυρίων ευρώ από κρατικές επιχορηγήσεις, καθηγητικές γνωμοδοτήσεις, αριστερές ή δεξιές δεν έχει σημασία το ίδιο πληρώνονται – οι αριστερές ίσως λίγο περισσότερο, δεν καταδικάζω τους εμπόρους ναρκωτικών κάνοντας παρτυ με κόκα στα κότερα των κολλητών έχοντας μάλιστα το ακαταδίωκτο ως σελεμπριτυ. Δεν σουλατσάρω στις διαδηλώσεις γιατί είναι μόδα ή γιατί φέρνει ψήφους αλλά μόνο όταν νοιώθω την ανάγκαιότητα. Δεν, δεν… χιλιάδες δεν...

Με λένε Αλέκο και ζω εκεί που γεννήθηκα πριν 53 χρόνια, στα Πατήσια. Σήμερα 3 του μήνα στον λογαριασμό μου υπάρχουν 8 ευρώ. Εφτακόσια ευρώ έφυγαν ήδη την 1η σε χρέη. Το ίδιο βιολί κάθε μήνα. Το αυτοκίνητό μου είναι FIAT SEICENTO 900 κυβικών του 2000. Στην ιδιοκτησία μου και μια μηχανή HONDA του 2006. Το ρεύμα δεν έχει πληρωθεί εδώ και καιρό. Δεν ντρέπομαι για όλα αυτά, αντίθετα είμαι υπερήφανος. Γιατί δεν είμαι μαζί με το λαό. ΕΙΜΑΙ λαός.

Δεν είμαι υπέρ ή μαζί με τους αγανακτισμένους πολίτες. ΕΙΜΑΙ αγανακτισμένος πολίτης. Αλλά είμαι πρώτα πολίτης και μετά αγανακτισμένος. Και η σειρά ΕΧΕΙ σημασία. Για όποιον καταλαβαίνει τουλάχιστον.

Όταν λέω ότι είμαι εναντίον των βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ στην Σερβία ΔΕΝ σουλατσάρω στην Σταδίου πάνω κάτω, ΕΙΜΑΙ μαζί με τους συντρόφους μου στο Βελιγράδι όταν πέφτουν οι βόμβες, όχι πριν, όχι μετά... Και είμαστε εκεί με τη σφραγίδα και τη σημαία του κόμματός μου και του Προέδρου του.
Όταν λέω ότι είμαι αλληλέγγυος με τον Παλαιστινιακό λαό ΕΙΜΑΙ μαζί με τους συντρόφους μου στην Γάζα ΕΝΩ βομβαρδίζεται. Όχι πριν, όχι μετά… Και είμαστε εκεί με τη σφραγίδα και τη σημαία του κόμματός μου και του Προέδρου του.

Όταν λέω ότι είμαι ενάντια στο Τούρκικο βαθύ κράτος δεν γράφω «πατριωτικές» επιστολές σε ιν περιοδικά και στο διαδίκτυο, ΕΙΜΑΙ μαζί με τους συντρόφους μου έξω από τις φυλακές της Κωνσταντινούπολης αλληλέγγυος με τους φυλακισμένους τούρκους αγωνιστές και απεργούς πείνας, με την ΜΙΤ στο κατόπι μας. Και είμαστε εκει με τη σφραγίδα και τη σημαία του κόμματός μου και του Προέδρου του.

Όταν καταδικάζω την κρατική βία και την καταστολή δεν το κάνω στα καφενεία. Το κάνω ως μάρτυρας υπεράσπισης των εξωκοινοβουλευτικών κατηγορούμενων στις αίθουσες δικαστηρίων και στις φυλακές.

Απεργώ ΠΑΝΤΑ όταν το σωματείο μου καλεί σε απεργία ανεξάρτητα απο την πολιτική συγκυρία, απο το χρώμα της κυβέρνησης ή της εργοδοσίας.

Αυτός είμαι εγώ. Καλό ή κακό ΑΥΤΟΣ είμαι!

Και είμαι έτσι γιατί είμαι 35 χρόνια ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ είναι η ιδεολογία μου, η πολιτική μου παιδεία, ο πολιτικός μου πολιτισμός, η πολιτική μου βαρβαρότητα, τα λάθη μου και οι αστοχίες μου.

Στο κόμμα μου ποτέ δεν είπαμε ότι είμαστε η πρωτοπορία της επανάστασης. Κάναμε όμως πολλές φορές και με πολλούς τρόπους όμορφα πράγματα που οδήγησαν την πατρίδα και το λαό και την δημοκρατία μπροστά.

Κοντολογίς, όποια ΚΟΥΦΑΛΑ το ΕΝΝΟΕΙ ότι πρέπει να ΚΑΕΙ το «ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ Η ΒΟΥΛΗ» να το πει καθαρά. Γιατί νοιώθω την υποχρέωση να είμαι εκεί αυτοπροσώπως. Για να υπερασπιστώ το «μπουρδέλο» με νύχια και με δόντια και όποιο κόστος απέναντι σε όποιον «αγανακτισμένο» ή όχι.

Γιατί ΔΕΝ είμαι πατριώτης ευκαιριακός άρα σέβομαι το αίμα και τις στερήσεις και τις θυσίες όσων αγωνίστηκαν για να υπάρξει το «μπουρδέλο». Γιατί το κόμμα μου με έμαθε ότι η σημαία της πατρίδας ΔΕΝ είναι σημαία ευκαιρίας ώστε πότε να την καίω μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη και πότε να την κραδαίνω δέρνοντας μετανάστες.

Γιατί δεν πιστεύω ότι πρέπει η Αστυνομία να προστατεύει τη Βουλή των Ελλήνων.

Γιατί αν ήμουν γραμματέας του κόμματός μου θα ζητούσα από την αστυνομία να απομακρυνθεί και θα καλούσα τους πολίτες να υπερασπιστούν τη Βουλή και τους βουλευτές. ΟΛΟΥΣ τους βουλευτές, ΟΛΩΝ των κομμάτων.

Όπως θα καλούσα τους πολίτες να υπερασπιστούν το δικαίωμα ΟΛΩΝ των κομμάτων να κάνουν τις συγκεντρώσεις τους όπου θέλουν και όπως θέλουν.

Γιατί η δημοκρατία δεν είναι υπόθεση μόδας, συγκυρίας και εκτόνωσης αυθεντικής ή στημένης. Είναι πράξη καθημερινή και υποχρέωση όλων των πολιτών απέναντι σε όλους τους πολίτες.

Γιατί ξέρω πόσο εύκολα καταργείται η δημοκρατία σε λίγες ώρες και πόσο δύσκολα και με πόσες θυσίες ξαναχτίζεται.

Αυτά προς το παρόν και τα ξαναλέμε.

ΕΝΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΕΚΟ ΣΤΑΜΟΥ

ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

2011-06-02T08:42:00.000-07:00

. Η αποκωδικοποίηση του τι συμβαίνει στο Σύνταγμα δεν θα πρέπει να μείνει στα διαφορετικά στοιχεία του χθες ιδωμένα μέσα από τη θετική διάθεση διάθεση μόνο και μόνο επειδή μας απομακρύνουν από τα κακώς κείμενα αλλά θα πρέπει αυτά τα ίδια να αναλυθούν.

Σαν θετικά αθροίζονται το ακομμάτιστο, το πολυσυνθετικό το χωρίς αντιπροσώπους, χωρίς πάτρωνες σημαίες και ξύλινα συνθήματα, ενώ ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην χρήση των νέων τεχνολογιών σαν το στοιχείο εκείνο που δομεί έστω και τμηματικά ένα νέο επαναστατικό πρότυπο. Όμως τα στοιχεία αυτά που συγκροτούν της ιδιαίτερη δομή της διαμαρτυρίας αυτής είναι και οι φορείς της ίδιας της προβληματικής της, ενώ αποτελούν και την λυδία λίθο για τον έντονο λαϊκίστικο-απολιτικό χαρακτήρα των διαμαρτυριών.

Δεν θα σταθώ στο ότι το κάλεσμα που αρχικά απηύθυναν και καλούσε τον κόσμο να παρευρεθεί αφήνοντας στο σπίτι την ιδεολογία του, έκφραση που το λιγότερο είναι ατυχής αν όχι και επικίνδυνη για την δημοκρατία και θα σταθώ στο ποια είναι τα χαρακτηριστικά του λαϊκισμού.

Καταρχήν η πολυσυλλεκτικότητα της κίνηση όχι μόνο δεν είναι θετική, αλλά είναι και κυρίαρχο γνώρισμα κάθε λαϊκιστικής πολιτικής διεργασίας και αυτό γιατί βασικό της χαρακτηριστικό είναι η ενοποίηση των διαφορετικοτήτων του κοινωνικού πεδίου, στο όνομα ενός απλοποιημένου και κυρίαρχου ανταγωνισμού, ο οποίος αρθρώνεται στα αντιθετικά άκρα ενός ακαθόριστου λαού από τη μία και μιας κυρίαρχης ιδεολογίας η θεσμικής εξουσίας από την άλλη.

Τα βαθιά ετερόκλητα στοιχεία μπορεί να διαχωρίζονται χωρικά και όχι μόνο, στην λεπτομερειακή τους ανάλυση, αλλά δεν παύουν να συνδέονται να υπερκαθορίζονται και εν τέλει ταυτίζονται όντας “αγανακτισμένα”. Η ίδια η λέξη αναδεικνύει την δεύτερη διάσταση του λαϊκισμού την τάση του δηλαδή να παράγει η να καθιστά κενά νοήματος σημαίνοντα. Έτσι το αγανακτισμένος καθίσταται όχι μόνο λέξη στην οποία μπορούν να “παρεισφρήσουν” διάφορες ερμηνείες αλλά και που σε ύστερο στάδιο αρκεί για να εξηγήσει-δικαιολογήσει τα πάντα ενώ σε τελική ανάλυση “περιγράφει”-”εξισώνεται” με τα ίδια τα αιτήματα και του αγώνα.

Πιστεύω ότι πρέπει να είμαστε δογματικοί με την υπεράσπιση της δημοκρατίας χωρίς να αφήνουμε κανένα περιθώριο όχι μόνο για δικαιολόγηση αλλά και λογική επεξεργασία αντιδημοκρατικών πράξεων.

Αυτός ο ανταγωνισμός των “αγανακτισμένων” με το “σύστημα” και το κυρίαρχο εξουσιαστικό ιδεολογικό μπλοκ είναι που παράγει εσωτερικά, όχι μόνο την αναλυτική σκέψη για του τι συμβαίνει ,αλλά παρέχει και μια απλοϊκή δέσμη λύσεων που ευχαριστεί τους «αγανακτισμένους»όχι μόνο απαλλάσσοντας τους από ευθύνες αλλά και από υποχρεώσεις για την υπέρβαση της κρίσης. Έτσι η ιαχή “κλέφτες κλέφτες” πέρα από την απλοϊκή ανάλυση για το αίτιο της κρίσης έχει και σαν επακόλουθο την απλοϊκή λύση: να πληρώσουν αυτοί που έχουν, οι οποίοι δεν μπορεί παρά να έχουν κλέψει, για να έχουν.

Άλλη βασική συνιστώσα του λαϊκισμού είναι η απευθείας σχέση ηγέτη μάζας χωρίς θεσμούς διαμεσολάβησης Εδώ μπορεί ακόμα να μην έχουμε ηγέτη και πιθανότατα να μην υπάρξει ποτέ έχουμε όμως μια ξεκάθαρη αντίθεση με τους δημοκρατικούς διαμεσολαβητικούς θεσμούς μεταξύ μαζών και εξουσίας που είναι οι διαφόρων ειδών συλλογικότητες Παρατηρούμε άρνηση για τον ρόλο των κομμάτων αλλά και για τον ρόλο των συνδικάτων. άρνηση η οποία σε αυτή την περίπτωση όχι μόνο δεν αποκτά χαρακτηριστικά πάλης απέναντι στις κυρίαρχες ελίτ αλλά αντιθέτως τις υποβοηθά σημαντικά δίνοντας τους εκείνο το άλλοθι που “χρειάζονται” για περαιτέρω αυτονόμηση της εξουσίας από τις μάζες. Το κομματικό φαινόμενο στην Ελλάδα και όχι μόνο υποχωρεί ενώ το ίδιο συμβαίνει και με την συνδικαλιστική πυκνότητα. Τα δύο αυτά στοιχεία είναι άμεσα συσχετισμένα με αρχηγοκεντρικές δομές εξουσίας και ελαχιστοποίηση του κοινωνικού ελέγχου στην πολιτική διαδικασία. Γι’ αυτό άλλωστε και οι κινητοποιήσεις στο Σύνταγμα χαίρουν της αποδοχής και προβολής μερίδας των ΜΜΕ που βλέπουν στο βάθος αύξηση της επιρροής τους τόσο πάνω στις μάζες όσο και πάνω στην πολιτική.

Οι λαϊκιστές δεν θέλουν να αναζητήσουν και να αποδώσουν τη κεντρική αιτία της κρίσης, στην ασυδοσία και τη κρίση του χρηματιστηριακού καπιταλισμού.

Δεν θέλουν να ασκήσουν κριτική και αποσιωπούν την νεοφιλελεύθερη πολιτική που ηγεμόνευσε και οδήγησε στην ήττα της πολιτικής έναντι του κεφαλαίου.

Δεν θέλουν και αποσιωπούν το ρόλο του ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΡΙΟΥ των Βρυξελλών, έναντι τη ασυδοσίας των συμμοριών των αγορών. Δεν θέλουν να αποδώσουν στις νεοφιλελεύθερες επιλογές το μνημόνιο , με ένα από τα αποτελέσματα αυτής της αποσιώπησης , να εμφανίζεται το κόμμα της δεξιάς στην Ελλάδα να είναι δήθεν αντιμνημονιακό ,αποκρύβοντας το νεοφιλελεύθερο χαρακτήρα του.

Δεν θέλουν να κρίνουν την σοσιαλφιλελεύθερη οικονομική πολιτική της κυβέρνησης -παράρτημα κατά περιόδους - μεγάλων μέσων μαζικής εξαπάτησης και εμπορίου φόβου.

Δεν θέλουν να αξιολογήσουν την ήττα των δυνάμεων της εργασίας στην Ελλάδα από το παρασιτικό κεφάλαιο και τους ελεγχόμενους και νεοφιλελεύθερους πολιτικούς. Δεν θέλουν να αξιολογήσουν την αποδόμηση της κυβέρνησης Παπανδρέου από μια ΑΚΡΑΙΦΝΗ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ συμμαχία που συγκροτείται από το Διευθυντήριο των Βρυξελλών , την ελληνική παρασιτική ολιγαρχία σε διαπλοκή με τα ΜΜΕ ΚΑΙ ΜΕ ΣΤΕΛΕΧΗ του ΣΟΣΙΑΛΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ καθώς και τμημάτων του εκσυγχρονιστικού μορφώματος από το ΠΑΣΟΚ

.Ήδη τα μαγειρεμένα γκάλοπ , με τα σενάρια ,για ξωπέταγμα της πολιτικής διακυβέρνησης και την αντικατάσταση της από - προσωπικότητες , τεχνικούς εταιριών , αποκρατικοποιητές , θιασώτες του νεοφιλελευθερισμού ή από συμμαχικές κυβερνήσεις τύπου 1989

Τέλος για τον ρόλο του διαδικτύου δυο κουβέντες. Σε κάθε περίπτωση είναι σημαντικός και αυτό φαίνεται, όμως όταν ο Μουμπάρακ φίμωσε το internet ,τότε ήταν ο αχνός αντίλαλος ,από τα σοκάκια της παρισινής κομμούνας ,που λειτούργησε σαν οδηγός για την αυτοοργάνωση των μαζών.

Νομίζω ότι τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ομορφιά του να ζεις κάτι την γέννηση της ιδέας για δράση στα πλαίσια μιας συλλογικότητας που είναι ζωντανή

ΟΙ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΑΛΛΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

2011-05-27T02:58:00.000-07:00

Το μότο της διοργάνωσης ήταν σαφές: «Αυθόρμητα, ακομμάτιστα, ειρηνικά, με μοναδικό κοινό παράγοντα, την αγανάκτησή μας». Άρα υπήρχε χώρος για οποιονδήποτε αγανακτισμένο.

Η αλήθεια είναι ότι χθες κατέβηκαν πολλών ειδών αγανακτισμένοι. Αν κρίνω από τα διαδικτυακά καλέσματα, ανάμεσά τους υπήρχαν και εθνικιστές, «Σπίθες», «Άρματα», αριστεριστές, ακροδεξιοί, «Δεν πληρώνω», συνδικαλιστές και γενικώς ένα κάρο κόσμος που ήταν αγανακτισμένος για τους δικούς του προσωπικούς λόγους. Και πολύ καλά έκανε που κατέβηκε ως αγανακτισμένος που ήταν. Το συγκεκριμένο συνονθύλευμα ιδεών ήταν εμφανέστατο και στο ηχητικό ποτ-πουρί που έβγαινε από τις ντουντούκες. Ο εθνικός ύμνος, «πότε θα κάμει ξαστεριά», «ψωμί παιδεία ελευθερία», το old time classic «να καεί το μπουρδέλο η Βουλή», «κλέφτες κλέφτες», κλπ.

Λυπάμαι που θα στεναχωρήσω τους ιδεολόγους «αγανακτισμένους» ,αλλά εγώ δεν μπορώ να αγανακτώ δίπλα με όλους αυτούς. Το μότο «όλοι ενωμένοι» δεν με εκφράζει σε τέτοιες περιπτώσεις. Όσο υπερασπίζομαι την κοινωνική συνοχή και την οποιαδήποτε προσπάθεια για κοινωνική ενότητα, τόσο θεωρώ ανούσιες, ίσως και επικίνδυνες σε ένα βαθμό, τις αντιδράσεις που υπό μία αόριστη έννοια φέρνουν κοντά αυτόν που προχτές βράδυ μπορεί να κυνηγούσε μετανάστες, τον βασιλόφρονα παππού, τον κακομαθημένο συνδικαλιστή, ενδεχομένως ένα μεγάλο μερίδιο πολιτών που είναι συνυπεύθυνο για την κρίση, μαζί με ένα άλλο μεγάλο μερίδιο που δεν είναι και όντως περνάει δύσκολες ημέρες. Θεωρώ σημαντικό να διαχωρίζεται η χρήσιμη ιδεολογία από τη σαπίλα, και ο συναισθηματισμός από τη λογική. Στην τελική, εγώ είμαι αγανακτισμένος για την ΜΗ εφαρμογή του μνημονίου.

Οι συγκεντρώσεις που έχουν ως κύριο σκοπό την αντίδραση σε κάτι, είναι ωφέλιμες όταν στοχεύουν στην αποσύνθεση κάποιου συγκεκριμένου στόχου. Η αντίδραση δεν είναι δημιουργική έννοια. Η δράση είναι. Επί του πρακτέου για να συμβεί κάτι όντως σε κοινωνικό ή πολιτικό επίπεδο, η αντίδραση πρέπει να είναι στιγμιαία, ώστε να αποσυνθέσει τον στόχο, και να δώσει χώρο σε μία μακροχρόνια δράση για να εποικοδομήσει κάτι άλλο. Μέχρι στιγμής, όχι μόνο τον τελευταίο χρόνο, αλλά και κατά την περίοδο ολόκληρης της μεταπολίτευσης, έχουμε κοινωνικές αντιδράσεις και όχι δράσεις. Η αποτελεσματικότητα όλων αυτών των αντιδράσεων, φαντάζομαι πως είναι εμφανέστατη ολόγυρά μας. Και αυτό είναι λογικό. Όταν αντιδράς για αόριστες έννοιες όπως η φτώχεια ή η κρίση χρησιμοποιώντας αόριστα μέσα όπως η «αγανάκτηση» δεν αναφέρεσαι σε κάτι συγκεκριμένο. Δεν υπάρχει άνθρωπος που θα σου πει «α εγώ είμαι υπέρ της φτώχειας και της κρίσης». Όταν όμως αντιδράς σε κάτι συγκεκριμένο, έχεις πάτημα για να περάσεις και σε στοχευόμενη δράση.

Ως εκ τούτου, το χθεσινό συμβάν δεν προσέφερε κάτι, γιατί το δομικό συστατικό του (η αοριστία της «αγανάκτησης») ήταν τέτοιο που δεν θα μπορούσε να επιτρέψει τη δημιουργία κάποιου εγχειρήματος. Σίγουρα είχε κόσμο, είχε ωραία ατμόσφαιρα, ενδεχομένως ,είχε και πολλές όμορφες στιγμές και να προσέφερε αυτό που θα προσέφερε ένα οποιοδήποτε ωραίο πανηγύρι. Απλά στο τέλος ο καθένας φεύγει από το πανηγύρι με διαφορετική αίσθηση. Και επί του πρακτέου, όσο ωραίο και αν είναι ένα πανηγύρι, ξημερώνει η επόμενη μέρα που έχει πάλι τις ίδιες δυσκολίες, στο ίδιο περιβάλλον, με τα ίδια προβλήματα που επιδιώκουν άμεσες λύσεις και κυρίως δράσεις.

ΤΟ ΔΑΝΕΙΣΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟ ellinaki.blogspot.com/

2009-10-08T01:52:00.000-07:00

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΠΑΣΟΚ

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΕΛΛΑΔΑ

ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ

2009-09-11T02:15:00.000-07:00

Σήμερα γίνεται μιά νέα αρχή στις σχέσεις του ΓΑΠ με όλους τους ΕΛΛΗΝΕΣ,
Ολοι πλεον κατανοουν πως ο Γιώργος κάνει πράξη όσα λέει και για όσα δεσμεύεται .
Αυτό δείχνουν οι σημερινές αποφάσεις του σχετικά με τον κ. Σημίτη και τα ψηφοδελτια του κινηματος.
Για όλους εμάς που από την αρχή στηρίξαμε τον ΓΑΠ στην δύσκολη πορεία μέχρι σήμερα , οι αποφάσεις του δεν αποτελούν έκπληξη.
Εκπλήσονται μόνο όσοι είχαν μείνει στην αντίληψη ότι μπορούν να χειραγωγήσουν τον ΓΑΠ και τις έξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ.
Η αλήθεια είναι ότι προσπάθησαν πολύ και με πολλούς τρόπους.
Τι να πρωτοθημηθούμε τα έτοιμα γκάλοπ που είχαν το βράδυ των εκλογών του 2007 με τα οποια έδειχνα ν στον Γιώργο να παραιτηθει παρουσιάζοντας τον βενιζέλο για προεδρο με ποσοστα κοντα στο 60%.
Την στάση που κράτησαν σε όλη την εσωκομματική διαδικασία ανάδειξης αρχηγού στο ΠΑΣΟΚ και πόσο λοιδωρούσαν τον Γιώργο.
Την μεταχείρηση που έκαναν στον Καραμανλή για τα σκάνδαλα και την ασπίδα που άπλωσαν γύρω του για να μην φθαρεί.
Την αστεία δικαιολογία πως για την ήττα της ΝΔ στις ευρωεκλογές έφταιγε η αποχή.
Και βέβαια όλοι αυτοί θα προσπαθήσουν ακόμη περισσότερο.
Το μόνο σίγουρο είναι ,ότι θα φάνε τα μούτρα τους για μιά ακόμη φορά,
Δεν έχουν αντιληφθεί πως γύρω από τον Γιώργο υπάρχει ένα τείχος αδιαπέραστο απο ανθρώπους που δεν ενδιαφέρονται ούτε για καρέκλες ούτε για αξιώματα΄.
Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να υπάρχει διαφανεια παντου, και να μπορούμε σαν πολίτες να νοιώθουμε αξιοπρέπεια ζώντας σε ευνομούμενο κράτος και όχι σε κράτος μπανανίας.
Τα κροκοδείλια δάκρυα των υποστηρικτών του συστήματος, για την τύχη του σημίτη και λοιπων εκσυγχρονιστών είναι άνευ ουσίας και σημασίας.
Δεν αναφέρωμαι στην ΝΔ και στον Καραμανλή, αυτοί κατά την γνώμη μου έχουν τελειώσει στην αντίληψη του κόσμου, και είναι στο χέρι του ΠΑΣΟΚ να μείνουν για πολλά -πολλά χρόνια στην αντιπολίτευση.
Σήμερα γίνεται κατανοητό, σε όλους τους Ελληνες, οτι ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ .
Υπάρχει ένας ηγέτης που εννοεί ότι λέει και τα κάνει πράξη.
Υπάρχει ένας ηγέτης που δεν είναι ψευτόμαγκας και ψευτης.
Η σύγκριση του ΓΙΩΡΓΟΥ με τον Καραμανλή καταντά να είναι ιεροσυλία πλέον σε επίπεδο ηθικής, αποφασιστικότητας,τολμης και εντιμότητας.

Στις 7 Ιουνίου εσύ ψηφίζεις, εσύ αποφασίζεις

2009-05-22T08:26:00.000-07:00

ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ

2009-05-04T03:42:00.000-07:00

Χθές κυριακή έκλεισαν την Πανεπιστημίου,δημιουργώντας στο οδόστρωμα διάφορα γήπεδα και συγκέντρωσαν πολλά παιδιά,προκειμένου να αναδείξουν ,όπως λένε νέους τρόπους να αθλούνται οι νέοι στις πόλεις.
Ποιός τα έκανε αυτά?
Μα ο Δήμαρχος αυτός που βάζει τα Ματ να κόβουν δέντρα απο τα παρκα, για να δημιουργήσει στη θέση τους γκαράζ.
Αυτός που τους πολίτες οι οποίοι διαμαρτύρονται τους αποκαλεί κουκουλοφόρους.
Είπε δε και το αμίμητο,<<θα γίνει θεσμός αυτό το πράγμα, όπως ο ποδηλατικός γύρος>>χώρις να σκεφτεί(πριν ανοίξουμε το στόμα να μιλήσουμε βουτάμε τη ρημάδα τη γλώσσα στό μυαλό - αν υπάρχει)ότι ποδήλατο κάνεις στους δρόμους, όμως μπασκετ τεννις και ποδόσφαιρο δεν παιζεις στην πανεπιστημιου.
Η αλήθεια είναι πως με περίσιο θράσος εκμεταλλεύτηκαν την ανάγκη και τη δίψα, των παιδιών για άθληση και παιχνίδι, για επικοινωνία με άλλα παιδιά,στήνωντας έτσι ενα επικοινωνιακό τρύκ .
Αντί να φτιάξουν υποδομές να βρουν ελεύθερους χώρους και να δημιουργήσουν χώρους άθλησης οργανωμένους στήνουν πανηγυράκια.
Παρών δε και ένας από τους δελφίνους τησ ΝΔ ,με απερίγραπτο χαμόγελο(χαζό παιδί χαρά γεμάτο),υπουργος πολιτισμού να μας λέει<<αυτό το πράγμα είναι πολιτισμός>>. Λίγη ντροπή ρε, λίγη τσίπα. ΕΛΕΟΣ

Η ΑΓΑΠΗ

2008-12-05T04:10:00.000-08:00

Μιά φορά κι έναν καιρό,υπήρχε ένα νησί στό οποίο ζούσαν όλα τα συναισθήματα.
Εκεί ζούσαν η Ευτυχία,η Λύπη,η Γνώση η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα.
Μιά μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν.
Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω.Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή.
Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται.η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια.
Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μια λαμπερή θαλαμηγό. <<Πλούτε,μπορείς να με πάρεις μαζί σου?>>.<<Όχι,δεν μπορώ>>,απάντησε ο Πλούτος.
<<Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα>>.

Η Αγάπη αποφάσισε τότε να ζητήσει βοήθεια από την αλαζονεία,που επίσης περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος.<<Σε παρακαλώ, βοηθησέ με>> είπε η Αγάπη.
<<Δεν μπορώ να σε βοηθήσω,Αγάπη.
Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου>>,της απάντησε η Αλαζονεία.

Η Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτή βοήθεια.
<<Λύπη άφησέ με να έρθω μαζί σου>>.
<<Ω Αγάπη είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου>>,είπε η Λύπη.

Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη, αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία.
Ήταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια.

Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή:<<Αγάπη, έλα προς τα εδώ! Θα σε πάρω εγώ μαζί μου!>>.
Ήταν ένας πολύ ηλικιώμενος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε,αλλά ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του.
Όταν έφτασαν στη στεριά, ο κύριος έφυγε και πήγε στον δρόμο του.

Η Αγάπη,γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τη βοήθησε, ρώτησε τη Γνώση:<<Γνώση,ποός με βοήθησε;>>.
<<Ο Χρόνος>>, της απάντησε η Γνώση.
<<Ο Χρόνος;>>,ρώτησε η Αγάπη.
<<Γιατί με βοήθησε ο Χρόνος;>>.
Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με βαθιά σοφία της είπε:
<<Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη>>.

Το κείμενο είναι του Μάνου Χατζηδάκι, αφιερωμένο για τις μέρες αγάπης των χριστουγέννων

ΠΟΣΟ ΚΟΣΤΙΖΕΙ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ

2008-06-03T10:05:00.000-07:00

Μια φορά, ήταν ένας παραμυθάς που καθόταν μπροστά στο τζαμί του Οράν. Λιμάνι αλγερινό είναι -υπάρχει ακόμα.
Καθόταν λοιπόν στο πεζούλι, κοντά στο αυλάκι με το νερό όπου πλένουν τα ποδάρια οι προσκυνητές πριν μπούνε στο τζαμί, και πουλούσε όνειρα. Τρία ρεάλια το ένα. Φτηνά, αν σκεφτεί κανείς ότι το ριάλι πια δεν υπήρχε, δεν είχε αντίκρισμα. Ακριβά, αν υπολογίσουμε ότι είναι πολύ δύσκολο σήμερα να βρεθεί ριάλι στην αγορά.

- «Να δώσω μπάρμπα ένα ευρώ;» ρώτησε ένας Γάλλος τουρίστας που ήξερε και τη γλώσσα «τι όνειρο μου δίνεις;»

- «Τρία ρεάλια το πουλώ κι αν έχεις τ' αγοράζεις» απάντησε ο παραμυθάς και κοίταξε πέρα με τα τυφλωμένα του μάτια.

Οι παραμυθάδες είναι συνήθως τυφλοί, δεν έχουν ανάγκη την όραση -βλέπουν καλύτερα με τα μάτια της καρδιάς και του μυαλού.
Ο γάλλος πείσμωσε, ήθελε το όνειρο επειγόντως, κι έψαξε στα παλιατζίδικα και βρήκε τρία ρεάλια ξεχασμένα σ' ένα μαστραπαδάκι και το πήρε, μισό ευρώ του κόστισαν και τα τρία, μαζί με το μαστραπά.
Πάει ξανά να βρει τον παραμυθά αγοράσει τ' όνειρο, αλλά ο μπάρμπας είχε φύγει. Έμεινε ο γάλλος πέντε μέρες παραπάνω στο Αλγέρι και ψηνόταν καλά στον ήλιο του Οράν και στην αλμύρα της θάλασσας και ξημεροβραδιαζόταν μπροστά στο τζαμί περιμένοντας τον παραμυθά, αλλά του κάκου! Παραμυθάς πουθενά.
Έβγαλε λοιπόν εισιτήριο να φύγει με το επόμενο καράβι.

Λίγο πριν επιβιβαστεί στο πλοίο για Μασσαλία, πέρασε από το τζαμί να δει μπας και ο παραμυθάς είχε γυρίσει στο πόστο του, και, πράγματι, εκεί ήταν ο γέροντας.
Ο τουρίστας έτρεξε γρήγορα και του είπε:

- «Μπάρμπα, εδώ έχω τα τρία ρεάλια που ζήτησες. Πούλα μου τώρα τ' όνειρο!»

- «Σήμερα το όνειρο κοστίζει πέντε ρεάλια» απάντησε ο παραμυθάς και ο γάλλος φουρκισμένος έτρεξε να ακυρώσει το εισιτήριό του και ύστερα, γραμμή στο παλιατζίδικο να ψάξει γι άλλα δυο ρεάλια να συμπληρώσει το ποσό.
Το είχε μεγάλη ανάγκη αυτό το όνειρο!

Η ιστορία επαναλήφθηκε τόσες φορές, όσες χρειάστηκαν για να φτάσει στα δεκαπέντε ρεάλια η αξία του ονείρου και να μείνει ο γάλλος τουρίστας κοντά ένα μήνα και κάτι στο αλγερινό λιμάνι.

- «Τελικά, μπάρμπα, θα το πουλήσεις τ' όνειρο ή μήπως με γελάς κι όνειρο δεν έχεις για πούλημα;» είπε στον παραμυθά λίγο πριν μπαρκάρει, αποφασισμένος πια να φύγει και χωρίς όνειρο από τ' Αλγέρι ο γάλλος.

- «Τόσες μέρες που έμεινες εδώ πέρα, τι έκανες;» του απάντησε με ερώτηση ο παραμυθάς.

- «Περίμενα το όνειρο» απάντησε εκείνος, «περίμενα τ' όνειρο και έβγαζα εισιτήρια και τα ακύρωνα κι έψαχνα να βρίσκω ρεάλια στα παλιατζίδικα».

- «Δεν έτρωγες; Δεν κοιμόσουν; Δεν έκανες καμιά βόλτα στα πάρκα με τις φοινικιές; Δε χάζευες τα παπόρια στο λιμάνι;» ξαναρώτησε ο παραμυθάς.

- «Ναι, τα έκανα όλα αυτά που λες, ένα μήνα και κάτι έμεινα στο Οράν» απάντησε ο γάλλος, «αλλά τι σημασία έχει;»

- «Ένα μήνα και κάτι...» μουρμούρισε ο παραμυθάς, «κι όνειρο δε βρήκες;»

- «Αφού δε μου πούλησες, πώς να βρω;»

- «Αφού δε βρήκες μόνος σου τόσον καιρό, νομίζεις πως αυτό που θ' αγοράσεις θα το δεις;»
- «Τα όνειρα αφεντικό, τα έχουμε μέσα μας.
Αν εσύ δεν έχεις μέσα σου όνειρο, αν δε θέλεις να βρεις το όνειρό σου, πώς είσαι σίγουρος ότι αυτό που θ' αγοράσεις από μένα θα έχει αξία για σένα;
Τέλος πάντων, αφού περίμενες τόσο για τ' όνειρο, θα σου χαρίσω ένα τζάμπα.
Για στρίψε τα μάτια σου δεξιά και κοίταξε τι κρύβεται πίσω από την κολόνα του τζαμιού.
Τι βλέπεις; Ότι δεις είναι τ' όνειρό σου.
Άντε και καλό ταξίδι!»

Έστριψε ο γάλλος τουρίστας προς τα εκεί όπου του είπε ο παραμυθάς και είδε πίσω από την κολόνα του τζαμιού να μισοφαίνεται μια άσπρη φουστίτσα. Όπως πλησίαζε, μια κοπέλα του φώναξε στη γλώσσα του «μεσιέ, φαίνεστε γάλλος και θα ήθελα να σας παρακαλέσω να με φωτογραφίσετε με την κάμερα μου δίπλα στην κολόνα. Σε λίγο το πλοίο μου φεύγει και θέλω μια ανάμνηση από το λιμάνι. Παρακαλώ...» και του έτεινε τη φωτογραφική της μηχανή.

Ο Γάλλος φωτογράφισε την κοπέλα κι έτρεξε να βγάλει εισιτήριο να ταξιδέψει μαζί της, με το πλοίο της, για Μασσαλία.

Ύστερα από πολλά- πολλά χρόνια, καθόντουσαν ένα ζευγάρι γεροντάκια στο πεζούλι του τζαμιού στο Οράν, στο λιμάνι της Αλγερίας, κι έλεγαν:

- «Αγαπημένη μου, θα είχα χάσει τη μισή μου ζωή αν δε σε γνώριζα, αν δεν υπήρχε εκείνος ο παραμυθάς να μου χαρίσει τ' όνειρο...»

- «Ναι, αγαπημένε, κι εγώ του χρωστώ χάρη που μου είπε να κρυφτώ πίσω από την κολόνα του τζαμιού και να ζητήσω από τον πρώτο που θα δω να πλησιάζει προς το μέρος μου να με φωτογραφίσει...»

Η ΦΙΛΙΑ

2008-05-26T01:35:00.000-07:00

Ένα υπέροχο κείμενο του Κοέλιο για την φιλία

"Ενας άνδρας, το άλογο και ο σκύλος του περπατούσαν σε ένα δάσος. Καθώς περνούσαν κάτω από ένα δένδρο έπεσε ένας κεραυνός και τους έκανε στάχτη! Ομως ο άνδρας δεν κατάλαβε ότι είχε εγκαταλείψει αυτόν τον κόσμο και συνέχισε την πορεία του με τα δύο του ζώα. Κάποιες φορές περνάει κάποιος χρόνος μέχρι να συνειδητοποιήσουν οι νεκροί την καινούργια κατάσταση. Ο δρόμος ήταν πολύ μακρύς και ανέβαιναν σε ένα λόφο. Ο ήλιος ήταν πολύ δυνατός και αυτοί ίδρωναν και διψούσαν. Σε μια στροφή του δρόμου είδαν μια πανέμορφη μαρμάρινη πύλη, που οδηγούσε σε μια πλατεία στρωμένη με πλάκες από χρυσάφι. Ο διαβάτης κατευθύνθηκε προς τον άνθρωπο που φύλαγε την είσοδο.
- Καλημέρα.
- Καλημέρα.
- Πώς λέγεται αυτό το τόσο όμορφο μέρος;
- Αυτός είναι ο παράδεισος.
- Τι καλά που φτάσαμε στον παράδεισο, γιατί διψάμε.
Του λέει ο φύλακας και του δείχνει την πηγή:
- Μπορείτε, κύριε, να μπείτε και να πιείτε όσο νερό θέλετε.
- Το άλογο και ο σκύλος μου διψούν επίσης.
- Λυπάμαι πολύ, αλλά εδώ απαγορεύεται η είσοδος στα ζώα.
Ο άνδρας αρνήθηκε με μεγάλη δυσκολία, μια και διψούσε πολύ, αλλά δεν ήθελε να πιει μόνο αυτός. Ευχαρίστησε τον φύλακα και συνέχισε την πορεία του. Αφού περπάτησαν για αρκετή ώρα στην ανηφοριά, εξαντλημένοι πλέον και οι τρεις έφτασαν σε ένα άλλο μέρος, η είσοδος του οποίου ξεχώριζε από μια παλιά πόρτα περικυκλωμένη από δέντρα. Στη σκιά ενός δέντρου καθόταν ένας άνδρας και είχε το κεφάλι του καλυμμένο με ένα καπέλο. Μάλλον κοιμόταν. Λέει ο διαβάτης:
- Καλημέρα.
Ο άνδρας έγνεψε ως απάντηση με το κεφάλι του.
- Διψάμε πολύ το άλογό μου, ο σκύλος μου κι εγώ.
Λεει ο άνδρας δείχνοντας το μέρος:
- Υπάρχει πηγή ανάμεσα σε εκείνα τα βράχια. Μπορείτε να πιείτε όσο νερό θέλετε.
Ο άνδρας, το άλογο και ο σκύλος του πήγαν στην πηγή και έσβησαν τη δίψα τους. Ο διαβάτης γύρισε πίσω να ευχαριστήσει τον άνδρα.
- Μπορείτε να ξανάρθετε όποτε θέλετε.
- Επί τη ευκαιρία, πώς ονομάζεται αυτό το μέρος;
- Παράδεισος.
- Παράδεισος; Μα ο φύλακας της μαρμάρινης εισόδου μού είπε ότι εκείνο το μέρος ήταν ο παράδεισος.
- Εκείνο δεν ήταν ο παράδεισος, αλλά η κόλαση.
Ο διαβάτης έμεινε σαστισμένος.
- Θα έπρεπε να τους απαγορεύσετε να χρησιμοποιούν το όνομά σας. Αυτή η λάθος πληροφορία μπορεί να προξενήσει μεγάλο μπέρδεμα.
- Σε καμία περίπτωση, στην πραγματικότητα μας κάνουν μεγάλη χάρη, διότι εκεί παραμένουν όλοι όσοι είναι ικανοί να εγκαταλείψουν τους καλύτερους φίλους τους!"

Πάολο Κοέλιο

Η ΦΑΜΠΡΙΚΑ ΤΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ

2008-05-23T09:41:00.000-07:00

Με αφορμή τα εγκαίνεια του στρατιωτικού νοσοκομείου από τον καραμανλή στη Θεσσαλονίκη,αναφέρω ένα ωραίο περιστατικό που είχα αυτές τις μέρες σε μεγάλο νοσοκομείο στην Αθήνα.
Είχα κλείσει ένα ραντεβού με κάποιον διευθυντή κλινικής γιατρό, για να δεί τον πατέρα μου.
Το ραντεβού ήταν για τις 3.15 ,αφού μας δέχθηκε στις 4.45,έριξε μια ματιά κυριολεκτικά στον πατέρα μου στα όρθια, -κήλη - ήταν το πρόβλημα του πατέρα μου, και μας είπε συννενοηθείτε με την γραμματέα πότε να κλείσουμε ραντεβού για εισαγωγή και εγχείρηση.
Βγαίνοντας μου λέει η κοπέλα οφείλεται 100 ευρώ,αφού πλήρωσα με τις σχετικές παρατηρήσεις περί υπερβολής στη σχέση αμοιβής και προσφερόμενης υπηρεσίας μου έδωσε απόδειξη.
Εδώ είναι το ωραίο-στην απόδειξη έγραφε ¨΄για την υποστήριξη του ερευνητικού έργου της κλινικής΄΄.
Εμένα μου φαίνεται σαν φάμπρικα για να αποφεύγουν την φορολογησή τους οι μεγαλογιατροί
κάνω λάθος¨?

2008-05-07T23:59:00.000-07:00

Ευχαριστώ την αγαπητή elate για την πρόσκληση .
Είμαστε ολοι μια ωραία ατμόσφαιρα

προσκαλω τους :Με Νταούλια και Ζουρνάδες
http://divaynne.wordpress.com/
http://aggelosspyrou.blogspot.com/
http://vatraxokoritso.blogspot.com/
http://mikroanalogo.blogspot.com/

http://autographcollectors.blogspot.com/

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ ΚΑΙ Η ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ

2008-05-06T03:43:00.000-07:00

Πάρτε μιά οποιαδήποτε εφημερίδα και προσπαθήστε να δείτε τον κόσμο σήμερα. Οι πάγοι στους πόλους λιώνουν. Τρομοκρατία επικρατεί παντού. Στερεύουμε από βενζίνη, στερεύουμε από αέρα, στερεύουμε από νερό. Μέχρι τα μέσα της επαγγελματικής σταδιοδρομίας ενός σημερινού φοιτητή, ο πληθυσμός της Γης θα έχει φτάσει τα εννέα δισεκατομμύρια. Η μία απογοήτευση μετά την άλλη… Προσθέστε σ’ αυτό και ότι ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι σε αυτόν τον πλανήτη ζουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα. Τέσσερα δισεκατομμύρια άνθρωποι, τα δύο τρίτα της ανθρωπότητας, ζουν με λιγότερο από δύο δολάρια την ημέρα. Η ανεργία στα ύψη, το πετρέλαιο ακόμη ψηλότερα, η γενιά των 700 ευρώ παρούσα, ελπίδα πουθενά.
Εκείνοι που είναι αρκετά τυχεροί ώστε να τους παρέχεται εκπαίδευση, οι φοιτητές όλου του κόσμου, οφείλουν να λάβουν αυτά τα στοιχεία υπόψη τους και να συνεχίσουν να ρωτούν τον εαυτό τους την ίδια ερώτηση: Εάν ο κόσμος έχει όλα αυτά τα προβλήματα, κι εμείς βιαζόμαστε να δημιουργήσουμε νέα, και όλοι απαιτούμε να λυθούν, ποιος πρόκειται να βρει τις λύσεις;
Τέσσερα εκατομμύρια άνθρωποι αναρωτιούνται “Θα βρω νερό που δε θα με σκοτώσει, που δε θα σκοτώσει τα παιδιά μου;” Ποιος θα τους λύσει το πρόβλημα; Αυτών και όσων αναρωτιούνται που θα βρουν τρόφιμα, και των 1,6 δισεκατομμυρίων ανθρώπων που δεν είχαν ποτέ ηλεκτρική ενέργεια;
Ασύμμετρη είναι η ικανότητα των ανθρώπων να λύσουν τα προβλήματα σε αυτόν τον πλανήτη. Οπωσδήποτε δε μπορούμε να περιμένουμε από τους ανθρώπους που δεν έχουν πόρους να παρέχουν λύσεις.
Αυτό όλους τους μορφωμένους τους κάνει μια μειονότητα. Έχω ακούσει διαφορετικούς ορισμούς της “μειονότητας”, αλλά οι μορφωμένοι άνθρωποι που καταλαβαίνουν τους νόμους της φύσης, τους κανόνες της εφαρμοσμένης μηχανικής ή τη θεωρία του ατόμου και τα οικονομικά και την πολιτική και τη δημοκρατία είναι μια απίστευτα μικρή μειονότητα σε αυτόν τον πλανήτη και έχουν ένα τεράστιο πλεονέκτημα δύναμης και ελέγχου στο παγκόσμιο φυσικό και πολιτικό περιβάλλον.
Δεν ειναι απαραίτητο να είναι κανείς ιστορικός για να γνωρίζει ότι τις περισσότερες φορές αυτή η δύναμη χρησιμοποιείται για να βοηθήσει τους πλουσίους να γίνουν πλουσιότεροι.
Οφείλουμε όλοι να θυμόμαστε ότι, εάν πρόκειται να λυθούν όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σε αυτόν τον κόσμο, αυτό είναι απίθανο να συμβεί με τους ανθρώπους και τις ιδέες που μας έφτασαν εκεί όπου είμαστε. Κι ούτε είναι οι ίδιοι άνθρωποι και οι ίδιες ιδέες αυτές που πρόκειται να μας φτάσουν σε μια διαφορετική θέση.
Χρειάζονται νέοι άνθρωποι με νέες ιδέες.
Ζούμε στον κόσμο των ιδεών Κι αυτό επειδή η δύναμη της τεχνολογίας — μέσω του Διαδικτύου, των δορυφόρων — μας επιτρέπει να μεταφέρουμε ιδέες αμέσως, οπουδήποτε στον κόσμο. Και οι κακές ιδέες θα φθάσουν εκεί επίσης ,αλλά οι καλές ιδέες μπορούν να κινηθούν αμέσως. Οι πόροι μπορούν να κινηθούν αμέσως.
Καθ’ όλη την εξέλιξη της ιστορίας, οι άνθρωποι πολέμησαν για την ύλη: έδαφος, καύσιμα, χρυσός,ύλη.
Αλλά σήμερα αυτό που έχει αξία δεν είναι πια η ύλη. Είναι οι ιδέες.
Το Διαδίκτυο είναι μια αφηρημένη έννοια - η αξία της Google υπερβαίνει την αξία όλων των εταιριών κατασκευαστριών αυτοκινήτων. Σε έναν κόσμο ιδεών, αυτό δεν είναι πια ένα παιχνίδι με μηδενικό άρθροισμα. Δεν ειναι απαραίτητο να κερδίσει κάποιος από την απώλεια κάποιου άλλου, όπου ένας έχει τον χρυσό, το πετρέλαιο ή το νερό, και άλλος δεν τα έχει.
Σε έναν κόσμο ιδεών, όλοι δημιουργούν και μοιράζονται τις ιδέες και καθένας έχει περισσότερες ιδέες στο τέλος, είτε είναι μια θεραπεία για τον καρκίνο ή ένας τρόπος για να κατασταθεί το νερό πόσιμο και η ενέργεια μη - ρυπαντική.
Είτε μας αρέσει, είτε όχι, κινούμαστε για πρώτη φορά σε έναν κόσμο όπου οι ιδέες αξίζουν περισσότερο από όλη την ύλη που υπάρχει. Αλλά αυτές οι ιδέες πρέπει να προέλθουν από μορφωμένους ανθρώπους και πρέπει να χρησιμοποιηθούν ως εργαλείο και όχι ως όπλο. Τότε θα συμβεί η μεγαλύτερη αλλαγή.
Είναι ένας κόσμος όπου οι ιδέες μετράνε, όπου οι μορφωμένοι άνθρωποι μπορούν να οδηγήσουν και να βοηθήσουν και να είναι ηγέτες για όλους αντί να τους ανταγωνίζονται. Έτσι θα ικέτευα κάθε μορφωμένο άνθρωπο σε αυτόν τον κόσμο να θυμάται, κάθε ημέρα που ξυπνά, ότι είναι μέλος μιας απίστευτα μικρής μειονότητας σε όλη την ανθρωπότητα.
Και αυτό το προνόμιο καταλαβαίνω ότι δίνει, , μια τεράστια ευθύνη σε όλους τους μορφωμένους για να είναι ηγέτες που κάνουν τα σωστά πράγματα για τους σωστούς λόγους.

2008-03-27T11:54:00.000-07:00

ΟΡΓΑΝΩΘΕΙΤΕ -ΑΓΩΝΙΣΤΕΙΤΕ-ΞΕΣΗΚΩΘΕΙΤΕ

ΟΛΟΙ ΟΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 28 ΜΑΡΤΙΟΥ ΚΑΙ ΩΡΑ 7
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΝΟΜΑΣΤΕΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ:

ΝΑ ΔΙΑΔΗΛΩΣΟΥΜΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ.

2008-03-24T05:19:00.000-07:00

ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΝΤΙΜΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΖΑΛΙΣΜΕΝΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ, ΘΥΜΙΖΩ ΕΝΑ ΠΑΛΙΟ ΚΑΛΟ ΤΡΑΓΟΥΔΑΚΙ.

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
έχεις κατάστημα κάπου στη γη
πουλάς εμπόρευμα,
βγάζεις λεφτά
πολλά λεφτά,
πολλά λεφτά

Τις Κυριακές πρωί στην εκκλησιά
σταυροκοπιέσαι στην Παναγιά
Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
έχεις και σύζυγο, κόρη, παιδί
μοντέρνα έπιπλα, έγχρωμη tv,
τρως τροφή πνευματική.

Μακριά από κόμματα μην βρεις μπελά,
“Πατρίς, θρησκεία και φαμελιά”
Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
τι κι αν πεθαίνουνε πάνω στη γη
χιλιάδες άνθρωποι, χωρίς ψωμί,
μαύροι, λευκοί ή κίτρινοι.
Ο γιός σου μοναχά να ‘ναι καλά
ν’ αφήσεις τ’ όνομα και τον παρά.

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
σκεύρωσες, σάπισες στο μαγαζί
τη νιότη ξόδεψες και την ορμή
για τη δραχμή, για το πετσί
δίπλα σου τ’ όνειρο, η ζωή και το φως
μα εσύ στο κουφάρι σου κλεισμένος εντός.

Ξέρεις πως δώσανε κυρ-Παντελή
άλλοι τα νιάτα τους και τη ζωή
να γίνει τ’ όνειρο φέτα ψωμί
να φας και ‘ συ κυρ-Παντελή;

Κι εσύ τι έδωσες κυρ-Παντελή;
Πες μας τι έκανες σ’ αυτή τη γη;
Πες μας τι άφησες κληρονομιά
που να εμπνέει τη νέα γενιά;

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
έντρομε, άβουλε συ φασουλή
βρώμισες τ’ όνειρο και την ψυχή
άδειο πετσί χωρίς πνοή.

Έντιμοι άνθρωποι, νέα γενιά
θάψτε τους έντιμους μες στα σπαρτά
κι αυτούς που φτιάξανε τον Παντελή
σκουλήκι άχρηστο σ’ αυτή τη γη

21-3-2008

2008-03-21T10:45:00.000-07:00

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ

ΕΙΝΑΙ ΩΡΑ ΕΥΘΥΝΗΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

2008-03-21T03:29:00.000-07:00

Τελικά νομίζω πως μετά από ατελείωτους και ουσιαστικούς διαλόγους έχουμε εξαντλήσει το θέμα τόσο του συνεδρίου όσο και του τι περιμέναμε από αυτό.
Πιστεύω πως τώρα είναι η ώρα να γίνουμε περισσότερο εξωστρεφείς.
Είναι η ώρα ευθύνης για εμάς απέναντι στην κοινωνία.
Με δεδομένη την κατάσταση που επικρατεί στα ΜΜΕ και την στάση που έχουν απεναντί μας, θεωρώ πως επιβάλλεται σε καθημερινή βάση μέσα από τα blog μας ,να αναδεικνύουμε τόσο τις πρωτοβουλίες και τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ, όσο τις ανακολουθίες της κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων ,καθώς και τις συνεχείς τρικλοποδιές που βάζουν τα ΜΜΕ και οι διάφοροι <<φίλοι>>.
Αρκετά με τις απογοητεύσεις, πρέπει να βγούμε πιο επιθετικά στην κοινωνία .
Είναι γεγονός, πως πάρα πολλοί άνθρωποι καθημερινά διαβάζουν τα blog,μπορούμε σε αυτούς τους ανθρώπους να πούμε και να δείξουμε όλα όσα επιμελώς η εξουσία κάθε μορφής κρύβει.
Γνωρίζω ανθρώπους που πλέον βασίζουν την ενημερωσή τους στο ίντερνετ και όχι στην τηλεόραση και όλο και λιγότερο στις εφημερίδες.
Σαφώς είναι οι περισσότερο σκεπτόμενοι άνθρωποι και αυτοί τους οποίους πρέπει να προσεγγίσουμε.
Το να αρχίσουμε ξανά και ξανά, γιατί έτουτο και γιατί εκείνο,γιατί αυτός ο γραμματέας και όχι ο άλλος,το θεωρώ και ψυχοφθόρο και δεν οδηγεί πουθενά.
Την εμπιστοσύνη μας , και την στήριξη μας στονΓΑΠ την έχουμε δείξει πάρα πολλές φορές. Τις απόψεις μας τις έχουμε καταθέσει.
Ας τον αφήσουμε λοιπόν να προχωρήσει στις επιλογές του και εμείς πάλι εδώ είμαστε.

ΗΜΙΤΕΛΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑ

2008-03-18T09:16:00.000-07:00

Ένα ακόμη συνέδριο για το πασόκ τελείωσε, το όγδοο για την ακρίβεια, πολλοί το χαρακτήρισαν ως το κρισιμότερο συνέδριο στην ιστορία του κινήματος.
Η αλήθεια είναι ότι σε μένα τουλάχιστον, δεν άφησε την γεύση πως πάρθηκαν κρισιμότατες αποφάσεις.
Δεν έγιναν τα βήματα και οι κινήσεις που θα έδιναν στην κοινωνία το στίγμα της αλλαγής που περίμενε, όταν όριζε μπροστάρη της τον ΓΑΠ.
Το σύνθημα Γιώργο αλλαξέτα όλα δεν βρήκε ανταπόκριση μέσα από ένα συνέδριο που στην ουσία του επεκράτησαν οι μηχανισμοί, οι λίστες και οι λίσταρχοι (κυριολεκτικά και μεταφορικά).
Εβλεπες τα παιδιά του forum καθώς και νεότερους συνέδρους, να έχουν πάθει λίγο σοκ από την πραγματικότητα που βίωναν, βέβαια το πάθος με τον ΓΑΠ και όσα είπε τα κάλυπτε όλα.
Σκέφτομαι πόσο κρίμα και άδικο είναι για το ΠΑΣΟΚ και για τη δημοκρατική παράταξη γενικά, να έχεις μια προσωπικότητα όπως ο ΓΑΠ τον μόνο πολιτικό με όραμα ,κοινωνική ευαισθησία, διεθνή αναγνώριση και να μην μπορείς να βγείς μπροστά στην κοινωνία.
ΑΝ έγινε πολιτική κουβέντα στα διάφορα εργαστήρια, που δημιουργήθηκαν ’ηταν γιατί ο ΓΑΠ ήθελε να δώσει το λόγο σε όλους και σε όλες τις απόψεις.
Δεν μπόρεσα να παρακολουθήσω τα εργαστήρια διαλόγου ,διαβάζοντας όμως διάφορους συνιστολόγους συμπέρανα πως ήταν μια πολλή σοβαρή προσπάθεια.
Ηταν όμως εκ των προτέρων φανερό ότι στο τέλος θα είχαμε μια μάχη μηχανισμών, αφού και η εκλογή των συνέδρων έγινε ακριβώς με την ίδια διαδικασία .
Το παιχνίδι χάθηκε από τον τρόπο που έγινε ο προσυνεδριακός διάλογος.
Εκεί στις ΔΟ είχε το μέλος 3 λεπτά να τοποθετηθεί για ένα τόσο κρίσιμο συνέδριο,και φυσικά το τελευταίο που ακούστηκε ήταν πολιτικές απόψεις .
Αποτέλεσμα βγήκαν σύνεδροι οι αγαπητοί των μηχανισμων. Τόσοι παπανδρεικοί, τόσοι βενιζελικοί ,τόσοι του σκανδαλίδη κ.λ.π.
Ειλικρινά πιστεύω ότι ουσιαστικός διάλογος και αντιπαράθεση, έγινε μέσα από πρωτοβουλίες όπως το forum
.Σήμερα η μπάλα βρίσκεται στα χέρια του ΓΑΠ πρέπει γρήγορα να προχωρήσει ξέρει πιά πολύ καλά με ποιους, και πως ,σε αναδιάρθρωση των οργανώσεων ,δίνοντας λόγο σε ολόκληρη την κοινωνία.
Είναι στο χέρι του ΓΑΠ να στείλει στο σπίτι τους όσους μιλούν εξ ονόματός του και τον εκθέτουν με λόγια και έργα .
Υπάρχουν άνθρωποι στο πασοκ και γύρω από αυτό που δραστηριοποιούνται δημιουργικά, σε εθελοντική βάση, κάνοντας πράξη την προτροπή του Γιώργου για αυτοοργάνωση και δράση ,ας πορευθεί με αυτούς.
Τελειώνοντας το συνέδριο έχω την αίσθηση πως παρακολούθησα μια ημιτελή συμφωνία, και πως ο συνθέτης και μαέστρος ταυτόχρονα, κάτι μου οφείλει σε μένα και στην κοινωνία που περιμένει.

ΥΓ. Διάβασα ότι ο βενιζέλος έστειλε επιστολή καλωσορίσματος στους νέους συνέδρους, αλήθεια ως τι? Σαν μέλος του κινήματος ,διορισμένος,όπως όλοι οι βουλευτές ,στο εθνικό συμβούλιο φαντάζομαι γιατί δεν γνωρίζω άλλη ιδιοτητά του κομματική.

Το μανιφέστο των blogs

2008-02-26T10:53:00.000-08:00

ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΑΠΟ ΤΟ BLOG ΤΟΥ NYLON

Οι παρακάτω 9 θέσεις είναι μια προσπάθεια να διαδοθεί η ιδέα του τι πραγματικά είναι
ένα blog, με τελικούς αποδέκτες όχι μόνο τον κόσμο, αλλά και την Πολιτεία και τα Media. Ίσως θα ήταν χρήσιμο να το αναπαράγουν (με ένα απλό copy paste) όσοι μπλογκερς συμφωνούν με τις θέσεις του.

1. Τα blogs είναι διάλογος - ελεύθερος ανεμπόδιστος διάλογος ανάμεσα σε πολίτες.

2. Τα blogs είναι μια πρόσκληση σε διάλογο, σε διαφωνία, και επικοινωνία.

3. Τα blogs δεν κέρδισαν το ενδιαφέρον της κοινωνίας επειδή λένε ψέματα ή συκοφαντούν. Το κέρδισαν επειδή η κοινωνία έχει ανάγκη από μια αυθεντική φωνή.

4. Τα blogs είναι το δικαίωμα του καθενός να εκφέρει την άποψή του. Δεν υπάρχουν “ενημερωτικά” και “μη ενημερωτικά” blogs. Μέσα από το διάλογο όλοι κάτι μαθαίνουμε.

5. Τα blogs δεν τα γράφουν επαγγελματίες - τα γράφουν πολίτες. Μπορεί να αξιοποιούν την όποια επαγγελματική τους εμπειρία, μπορεί και όχι.

6. Ο blogger δεν χρησιμοποιεί εθνικούς πόρους (όπως οι τηλεραδιοσυχνότητες), και συνεπώς δεν μπορεί να μπαίνει σε καλούπια ο τρόπος και το περιεχόμενο της έκφρασής του. O blogger αξιοποιεί το απεριόριστο μέγεθος του παγκόσμιου Δικτυακού ιστού για να εκφράσει και τη δική του άποψη.

7. Η Πολιτεία, τα Media, οι επιχειρήσεις, και όλοι οι θεσμοθετημένοι οργανισμοί της Ελληνικής κοινωνίας, αξίζει να παρακολουθούν τους bloggers και τον διάλογο τους. Ακόμα καλύτερο θα είναι να συμμετέχουν ισότιμα σε αυτόν το διάλογο. Θα μπορέσουν και οι ίδιοι να γίνουν σοφότεροι μαθαίνοντας την άποψη του απλού πολίτη, αντί να προσπαθούν να την περιορίσουν στα δικά τους καλούπια.

8. Το δικαίωμα του blogger να γράφει ελεύθερα την άποψή του είναι ιερό. Αν με αυτά που γράφει καταπατά συγκεκριμένες νομοθετικές διατάξεις, υπάρχουν νόμιμες διαδικασίες για την δίωξή του.

9. Στο βαθμό που δεν παραβιάζει με σαφή τρόπο διατάξεις του νόμου, η ανωνυμία είναι δικαίωμα του blogger.

ΤΟ ΟΡΑΜΑ

2008-02-21T01:42:00.000-08:00

Σήμερα στην πορεία για το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ,ακούμε και διαβάζουμε πολλά.
Άλλα σημαντικά ,άλλα λιγότερα σημαντικά.
Όμως πιστεύω πως μας διαφεύγει κάτι πολύ βασικό.
Τι ζητάει σήμερα η κοινωνία?
Γιατί το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να βγεί μπροστά στην κοινωνία?
Θεωρώ οτι το στημένο σκηνικό απαξίωσης του ΠΑΣΟΚ σαν κομματικής οντότητας το έχουμε διαβάσει καλά.
Την προσπάθεια απαξίωσης του ΓΑΠ από τα ίδια κέντρα την έχουμε αναδείξει.
Το απυρόβλητο της κυβέρνησης,και του ίδιου του Καραμανλή το βλέπουμε παντού.
Την χειραγώγηση της δικαιοσύνης,την εντοπίζουμε σε όλες τις μεγάλες υποθέσεις που εμπλέκονται κυβερνητικά στελέχη η παράγοντες της ΝΔ.
Ο επιχειρούμενος εξευτελισμός της δημοσιογραφίας είναι ορατός.
Τέλος η αγωνιώδης προσπάθεια να πείσουν οτι είμαστε όλοι ίδιοι, είναι κάτι παραπάνω από φανερή.
Από την κοινωνία δεν λείπουν σήμερα τα δημοκρατικά κόμματα(κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι η ΝΔ ,ο ΣΥΡΙΖΑ,το ΚΚΕ κλπ δεν είναι δημοκρατικά κόμματα με την έννοια της λειτουργίας),ούτε λείπουν οι θέσεις των κομμάτων για τα διάφορα ζητήματα.
Θέσεις με τις οποίες μπορείς να διαφωνείς η να συμφωνείς.
Αυτό που λείπει σήμερα είναι να υπάρχει ένας ηγέτης ο οποίος να έχει όραμα για την ΕΛΛΑΔΑ ,για την κοινωνία.
Ένας ηγέτης,που θα μπορεί να συνεπάρει τον λαό ,με τις θέσεις του και να δώσει προοπτική στην κοινωνία.
Αυτόν ακριβώς το ρόλο, επωμίζεται ο ΓΑΠ έχει ΧΡΕΟΣ να καταθέσει το οραμά του για την κοινωνία και την ΕΛΛΑΔΑ.
Πρέπει να μιλάει όπως ακριβώς έκανε και πρίν την 11η Νοέμβρη.
Ας πάψει να ασχολείται με τη ΝΔ, ας πάψει να δείχνει ότι διαμαρτυρόμαστε με το παραμικρό.ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΡΟΛΟΣ ΕΝΟΣ ΗΓΕΤΗ.Την αντιπαράθεση με τη ΝΔ και την καθημερινότητα ,να την αναλάβει ο γραμματέας και το πολιτικό συμβούλιο.
Ο Γιώργος να μιλήσει για μιά αλλη ΕΛΛΑΔΑ , γιά τη συμμετοχική δημοκρατία, γιά την αλλυλεγγυη΄για την κοινωνική δικαιοσύνη.
Δεν πρέπει το κεφάλαιο που λέγεται ΓΑΠ να το αναλώνουμε όπως σήμερα.
Όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούμε, τόσο πιό γρήγορα το ΠΑΣΟΚ θα βρεί τις απαντήσεις γιά την κοινωνία, τόσο πιό γρήγορα θα γίνει μπροστάρης για ένα καλλίτερο αύριο.

Κλείστην τη ρημάδα. Αφου δε μαθαίνεις την αλήθεια...

2008-02-03T01:03:00.000-08:00

Κλείστε την τηλεόραση!

Για μια μέρα, έστω. Δείξτε τους την δύναμη του κοινού.
Μην τους δώσετε άλλο το δικαίωμα της χειραγώγησής μας.
Ζητάμε ανεξάρτητη και αντικειμενική πληροφόρηση, έγκαιρη, έγκυρη και σοβαρή ενημέρωση, χωρίς ροζ και κίτρινες αποχρώσεις.

Λέμε όχι:

Στην παραπληροφόρηση της διαπλοκής.
Στα χειραγωγούμενα ΜΜΕ.
Στην συγκάλυψη των σοβαρών θεμάτων.
Στις εκπομπές – σκουπίδια χάριν τηλεθέασης.
Στα μονοθεματικά δελτία ειδήσεων.

Απαιτούμε σεβασμό και ποιότητα.

Υ.Γ Αναδημοσιεύστε το στα blog σας. Στείλτε το, με mail στους γνωστούς σας. Ας τους αποδείξουμε οτι δεν ανεχόμαστε άλλο τα "σκουπίδια" τους.

Οι ηγέτες υπάρχουν

2008-01-31T09:27:00.000-08:00

ΑΠΟ ΤΟ BLOG ΤΟΥ ΠΙΤΣΙΡΙΚΟΥ

Ανεπανάληπτος ο Χριστόδουλος. Χαρισματικός ο Ανδρέας Παπανδρέου. Μοναδικός ο Κώστας Σημίτης. Σπουδαίος ο Κώστας Καραμανλής. Οι ηγέτες υπάρχουν. Παιδιά, δεν εξηγείται διαφορετικά: κάτι κάνουμε λάθος εμείς οι υπόλοιποι.

ΠΩΣ ΤΑ ΜΕΣΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΠΡΟΒΑΛΟΥΝ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙς ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

2008-01-31T08:52:00.000-08:00

ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΑΠΟ ΤΟ BLOG TOY ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΒΡΥΩΝΗ

ΑΚΟΥΣΤΕ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗς ΟΜΙΛΙΑς ΤΟΥ ΓΑΠ ΣΤΗ ΓΣΕΕ, ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΠΩς ΤΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕ Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ

ΦΩΝΗ ΛΑΟΥ.... ΟΡΓΗ ΘΕΟΥ

2008-01-30T03:56:00.000-08:00

Φωνή Λαού οργή Θεού.
Ο Βενιζέλος ακύρωσε τη δημιουργία ομίλου.
Και τώρα τι θα κάνουμε δίχως όμιλο όλοι εμείς οι προβληματισμένοι?
Α !βρε Βαγγέλη απο προβληματισμένους μας έκανες προβληματικούς.
Και καλά εμάς τους απλούς πολίτες, κοτζάμ παμεπιστημιακούς πώς τους έστειλες έτσι?
Εχω μια απορία την ενότητα του ΠΑΣΟΚ την σκέφτηκε ο Βενιζέλος τωρα που ακύρωσε την δημιουργία του ομίλου,και όχι οταν το βράδυ της εκλογής του προέδρου ανακοίνωνε τη δημιουργία του ρεύματος?
Οι φήμες που λένε οτι δημοσκόπηση σχετικά με τη δημιουργία κόμματος από τον βαγγέλη τον έστελνε αδιάβαστο μπορεί να έχει κάποια σχέση?
Διάβασα σε κάποιο blog οτι η ακύρωση του ομίλου εχει σχέση με τις αποκαλύψεις για τις προμήθειες κάποιων απο την siemens.
Εγώ πάντως πιστεύω αυτό που είπε ο Βαγγέλης,οτι όλα έγιναν για την ενότητα του ΠΑΣΟΚ Η ΣΥΝΈΧΕΙΑ ΘΑ ΔΕΊΞΕΙ

ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΕΛΟΣ

2008-01-28T00:43:00.000-08:00

Σήμερα. Τώρα.
Ηρθε η ώρα να σταματήσει η υποκρισία που κυριαρχεί στο ΠΑΣΟΚ σχετικά με την ενότητα του. Είναι φανερό οτι ο Βενιζέλος και οι σύν αυτώ , δεν έχουν αποδεκτεί το αποτέλεσμα της εκλογής προέδρου.
Οι πατροναρισμένες τους κινήσεις σχετικά με τη δημιουργία ομίλου πανελλαδικά, αποτελούν στην ουσία ένα δούρειο ίππο κόμματος για να προσελκύσουν πολίτες ώστε την κατάλληλη χρονική στιγμή να γίνει η εξαγγελία κόμματος.
Με τις κινήσεις τους αυτές δείχνουν οτι την βάση του κινήματος και τις αποφάσεις της την γράφουν κανονικά.
Είναι επίσης φανερό οτι ο πρόεδρος δεν δείχνει και δεν πρέπει να δείχνει οτι δεν καταλαβαίνει τι σημαίνουν ολα αυτά.
Ηρθε η ώρα να ξεχωρίσει η ήρα απο το σιτάρι.
Σήμερα αυτό που επιδιώκεται με καθοδηγητές τα ΜΜΕ και μπροστάρηδες τον Ευαγγελο και λοιπούς είναι η πολιτική απαξίωση του ΠΑΣΟΚ και η ακυρωσή του σον κομματικός οργανισμός εξουσίας.
Ηρθε η ώρα να προχωρήσει ο Γιώργος σε δραστικές κινήσεις απέναντι στον Βενιζέλο.για να μπορέσουμε να ακυρώσουμε στην πράξη αυτές τις κινήσεις απαξίωσης.
ΣΗΜΕΡΑ . ΤΩΡΑ.

2008-01-27T04:14:00.000-08:00

Νίκος Κοτζιάς : Εθνικός ναρκισσισμός και παγκόσμιες αλλαγές

2008-01-03T09:52:00.000-08:00

3 Ιαν 2008

Νίκος Κοτζιάς : Εθνικός ναρκισσισμός και παγκόσμιες αλλαγές
Μεγαλώνουμε σε αυτό τον τόπο με την αίσθηση ότι όλα τα έχουμε ήδη πει και ότι «όλη η ανθρωπότητα μας χρωστά». Όμως, τα μεγάλα δεν τα είπαμε εμείς, τα είπαν οι πρόγονοί μας στην εποχή τους. Αγνοούμε δε, ότι υπάρχουν λαοί και πολιτισμοί που κατόρθωσαν, επίσης, πολλά και πολύ σημαντικά. Πολιτισμοί, όπως ο ινδικός και ο κινέζικος, οι οποίοι έχουν να επιδείξουν πέντε χιλιάδες χρόνια συνεχόμενης ιστορίας. Ακόμα χειρότερα, αγνοούμε ότι ο κόσμος προχωρά με γρήγορους ρυθμούς και ότι το ζητούμενο δεν μπορεί να είναι μόνο το τι θα αναγνωρίσει η ανθρωπότητα για το παρελθόν μας, αλλά και το πώς θα συμβάλουμε εμείς ώστε να αποκτήσει η Ελλάδα μια ισχυρή προοπτική στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, ένα δημιουργικό μέλλον.
Αλλαγές στον 21ο αιώνα
Ο κόσμος αλλάζει. Νέες ισχυρές δυνάμεις αναδεικνύονται στον πλανήτη μας. Δυνάμεις που αυτοπροσδιορίζονται ως «ο Υπόλοιπος Κόσμος χωρίς τη Δύση» (“The Rest without the West”). Εμείς ουσιαστικά τις αγνοούμε. Δεν τις λαμβάνουμε επαρκώς υπόψη. Ούτε στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής, ούτε ως προς τον τρόπο που αυτός ο κόσμος αναπτύσσεται σε πλήρη αντίθεση με τα νεοφιλελεύθερα δόγματα.
Η Ελλάδα έχει ανάγκη γνώσεων, σύγχρονων ριζοσπαστικών γνώσεων. Δεν μπορεί να ανακαλύπτει τις ιδιωτικοποιήσεις στην εποχή που η Ινδία και η Κίνα αναπτύσσονται με την καθοδήγηση των δημόσιων τομέων τους, όταν οι μικροί τίγρεις και οι δράκοι της Ασίας, Ν.Κορέα, Μαλαισία, Σιγκαπούρη, Βιετνάμ, Ινδονησία, στηρίζονται σε έναν ενεργητικό κράτος. Δεν μπορεί να αναπαράγει δόγματα δεκαετιών παλιά, όταν η Γερμανία, οι ΗΠΑ, η Γαλλία και η Ισπανία φτιάχνουν νόμους προστασίας της δημόσιας περιουσίας. Δεν μπορεί να είμαστε βασιλικότεροι του βασιλέως! Πρέπει να το αντιληφθούμε: τα ακραία νεοφιλελεύθερα δόγματα της αγοράς έχουν παρέλθει ακόμα και στην πρακτική των χωρών που τα γέννησαν και τα διέδωσαν. Ουδείς, πλέον, στη Δύση, είναι διατεθειμένος να πουλήσει δημόσιο πλούτο στρατηγικής σημασίας, και πολύ λιγότερο να τον μεταφέρει σε ένα τρίτο κράτος που τοιουτοτρόπως θα ελέγχει στρατηγικά δίκτυα της δικής του χώρας. Διότι αυτό όχι μόνο δεν είναι ιδιωτικοποίηση, δεν είναι καν αποκρατικοποίηση!
Ο κόσμος αλλάζει. Η παγκοσμιοποίηση των ανοικτών θυρών, απέδειξε ότι δεν είναι μονόδρομος για τη δύση. Όλο και περισσότερα κράτη σε Ευρώπη καθώς και οι ΗΠΑ με τον Καναδά, τείνουν προς τον προστατευτισμό έναντι των ανερχόμενων δυνάμεων που παλαιότερα ονομάστηκαν «τρίτος κόσμος» καθώς και «υπαρκτός σοσιαλισμός». Κίνα, Ινδία, Ρωσία και Βραζιλία, οι ονομαζόμενες και ως BIRC, μαζί με τις πετρελαιοπαραγωγές χώρες της Μέσης Ανατολής ελέγχουν περισσότερο από ποτέ τις διεθνείς ροές χρημάτων. Αγοράζουν μεγάλα μερίδια επιχειρήσεων κλειδιών στη Δύση. Η τελευταία καταφεύγει σε νέες νομοθετικές ρυθμίσεις προκειμένου να προστατεύσει τα σημαντικότερα δίκτυα παραγωγής δημόσιων αγαθών πάνω στα οποία στηρίχθηκε το κοινωνικό συμβόλαιο. Εμείς, όμως, εδώ στην Ελλάδα αρμενίζουμε ακόμα στο ιδεολόγημα ότι η παγκοσμιοποίηση κάνει τις φτωχές χώρες ακόμα φτωχότερες και ότι η ανάπτυξη θα προέλθει με το οριστικό –ταμειακής σημασίας- ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Είμαστε και καθυστερημένοι χρονικά, αλλά και εκτός παγκόσμιας εικόνας. Η πραγματικότητα είναι ότι απώλειες από την παγκοσμιοποίηση δεν έχουν κάποιοι «εκεί έξω», αλλά πολλοί εδώ. Ότι η παγκοσμιοποίηση δημιουργεί νέες στρατιές φτωχών στις χώρες της Δύσης και πιέζει εισοδήματα και τρόπο ζωής των μεσαίων στρωμάτων. Η πραγματικότητα είναι ότι η παγκοσμιοποίηση πιέζει τους αδύνατους να ανοίξουν τις θύρες τους, και αν αυτοί δεν προστατευτούν και δεν διαμορφώσουν μια ενεργητική στρατηγική στηριγμένη στη δημοκρατική κοινωνία της γνώσης, η κοινωνία τους θα οδεύσει προς την ιστορική υποχώρηση.
Αδυναμίες και μιζέρια
Ο κόσμος αλλάζει με γοργούς ρυθμούς και η χώρα συσσωρεύει με ακόμα γρηγορότερους ρυθμούς προβλήματα. Με καθυστέρηση αντιγράφει συνταγές από το εξωτερικό για να θεραπεύσει σε ακατάλληλο χρόνο, διαφορετικές ασθένειες απ’ αυτές που προβλέπει το συνταγολόγιο. Το μικρό κερδίζει το μεγάλο. Η μιζέρια την στρατηγική της ιστορικής αισιοδοξίας. Το ασήμαντο κυριαρχεί πάνω στο σημαντικό. Η μικροπρέπεια καλλωπίζεται ως ηρωισμός. Η γραφειοκρατικοποίηση των πάντων παρουσιάζεται ως ο απαραίτητος έλεγχος. Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, η εξωτερική πολιτική της χώρας δεν γνωρίζει τι σημαίνει ενεργητική παρουσία στο διεθνές γίγνεσθαι. Δεν ανοίγει νέα θέματα. Δεν διαμεσολαβεί ανάμεσα σε τρίτους προκειμένου να εξασφαλίσει υποστήριξη στις δικές μας υποθέσεις. Ανοίγει μέτωπα στα παράθυρα των μέσων και εγκαταλείπει χωρίς ιεραρχία τις υποθέσεις μας στην «καλή τύχη», έστω καλή διάθεση κάποιων «εταίρων».
Δεν είναι λίγοι εκείνοι οι πολιτικοί που αδυνατούν να παράγουν κάποια νέα ιδέα και τα ανάγουν όλα σε οργανωτικά προβλήματα. Τα οργανωτικά πάλι τα κατανοούν τεχνοκρατικά. Με άλλα λόγια ως μια τεχνική διαχείρισης, αλλά και από τεχνοκρατική διεύθυνση δεν γνωρίζουν πολλά. Δεν έχουν αντιληφθεί ότι η διαχείριση ως τέτοια δεν συγκινεί τους πολίτες που απαιτούν ενίσχυση της ατομικότητας και ικανοποίηση των συλλογικών τους αναγκών. Ανάλογα, υπάρχουν ακαδημαϊκοί που χρησιμοποιούν τον τίτλο τους αποκλειστικά προς διαπραγμάτευση των ατομικών – εγωιστικών τους συμφερόντων. Υπάρχουν δικαστές που η πίστη τους σε άνομα συμφέροντα υπερβαίνει εκείνης στο δίκαιο και τον νόμο, ενώ ιερωμένοι δείχνουν να εμπιστεύονται περισσότερο το χρήμα παρά τον Χριστό. Δημοσιογράφοι επιδιώκουν να μετατρέψουν τη χώρα σε ένα επαρχοκολωνακιότικο κουτσομπολιό. Όποιος δεν ακολουθεί τις συνταγές των πιο πάνω, φαντάζει κάποιες στιγμές παράξενος, ιδιόμορφος, παράκαιρος.
Αρκετοί έλληνες επιχειρηματίες αντί να συνδέσουν την επιστήμη με την παραγωγή τείνουν να συνδέσουν «την επιστήμη της διαπλοκής» με την διαφθορά. Στη χώρα όλο και περισσότερο κυριαρχεί η αντίληψη ότι αν δεν είσαι λαμόγιο, τότε «είσαι μαλάκας» και ασφαλώς η πρώτη ιδιότητα θεωρείται πολλαπλά σημαντικότερη από την δεύτερη. Η παραγωγική βάση της χώρας συρρικνώνεται, οι τοπικισμοί ενισχύονται και εμείς είμαστε ανίκανοι να προχωρήσουμε σε μεγάλες μεταρρυθμίσεις με ορίζοντα τον 21ο αιώνα. Στην Ελλάδα κυριαρχεί όλο και περισσότερο το «δήθεν». Στραμμένες οι ελίτ στο παρελθόν επιδιώκουν να χρησιμοποιήσουν τις δήθεν μεταρρυθμίσεις ως αιχμή δόρατος για πιο άδικες κατανομές εισοδήματος. Όλο και περισσότεροι τρώνε από τις σάρκες της χώρας, υπονομεύοντας το ίδιο της το μέλλον. Η καθημερινότητα και ο «τσαμπουκάς» του έτσι θέλω κυριαρχεί επί της δημιουργικότητας και του ταλέντου. Αρμόδιοι δεν ξαγρυπνούν σκεπτόμενοι το μέλλον της Ελλάδας. Δεν ανησυχούν για τη χώρα, για το που πάμε και που θέλουν να μας πάνε. Το μόνο που σκέφτονται είναι πως θα διασφαλίσουν τον εαυτούλη τους. Η φιλοδοξία τους φτάνει και τελειώνει εκεί. Ευτυχώς η Ελλάδα δεν είναι μόνο αυτοί.
Όλα δείχνουν ότι όλο και περισσότερο οι δημόσια ορατά κυρίαρχες δυνάμεις της χώρας δεν μπορούν να παράγουν ούτε πολιτική, ούτε όραμα, ούτε ιδέες. Οράματα, Ουτοπίες, όνειρα, στρατηγικές, διατύπωση εναλλακτικών λύσεων, όλα απουσιάζουν από την πολιτική σκηνή με αποτέλεσμα να μην προσελκύονται σε αυτήν τα αυθεντικά ταλέντα της νέας γενιάς. Νέες δυνατότητες
Οι νέες τεχνολογίες, οι νέοι μέθοδοι οργάνωσης της παραγωγής, η επιστήμη και η γνώση δίνουν την μοναδική δυνατότητα, ιστορικά θα έλεγα πρωτοφανή, να κάνει μια χώρα άλματα στην οικονομία της. Να μπει απευθείας στην εποχή της βιογενετικής, της νανοτεχνολογίας και της παραγωγής των καινούργιων πρώτων υλών. Πρόκειται για μια δυνατότητα που υλοποιείται με την αύξηση των κονδυλίων στην παιδεία και την έρευνα. Με την ορθολογικότερη αξιοποίηση των πόρων σε αυτές τις σφαίρες δράσης του ανθρώπου. Και ενώ έχουν γεννηθεί πολλαπλές δυνατότητες να αλλάξουμε τη μοίρα μας προς το καλύτερο, εμείς ως ένα μεγάλο βλάχο-χόλλυγουντ, ασχολούμαστε καθημερινά με τα αστεράκια της σόου μπιζ. Ασχολούμαστε με την μικροπολιτική και παριστάνουμε ότι είναι κάτι το ισότιμο με την Πολιτική που λύνει τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα. Μας αρέσει να είμαστε «ως να…», να παριστάνουμε το μικρό ως μεγάλο και να ναρκισσευόμαστε. Η πολιτική στην Ελλάδα, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα ιδρύματα σφραγίζονται από γκρίνια, παράπονο, κυνισμό.
Αυτή την ατμόσφαιρα οφείλουμε με τον καινούργιο χρόνο να την ανατρέψουμε. Πρέπει να ανοίξουμε νηφάλιο και τεκμηριωμένο δημοκρατικό διάλογο για τα μεγάλα προβλήματα της χώρας: τι τύπο ανάπτυξης θέλουμε; Πως θα κατακτήσουμε τους νέους κλάδους γνώσης, τεχνολογίας και παραγωγής; Δηλαδή πως θα εισαχθεί και θα διαδοθεί στη χώρα η νανοτεχνολογία, η βιοτεχνολογία και η βιογενετική, τα σύγχρονα μέσα πληροφόρησης; Με τη μέθοδο θα συζητήσουμε έπ’ αυτών, θα εισαχθούν στα σχολεία, θα φτιαχτούν ανώτατες σχολές με βιομηχανικά πάρκα στον περίγυρό τους; Πως θα καθετοποιήσουμε την παραγωγή σε αυτούς τους τομείς; Πως θα οργανώσουμε την νέα οικονομία της γνώσης; Πως θα οργανώσουμε την έφοδο στο μέλλον με τρόπο δημοκρατικό και άρα αποτελεσματικό; Με αυτά και άλλα ανάλογα θέματα οφείλουν να καταπιαστούν η πολιτική, τα ΜΜΕ, η εκπαίδευση.
Προσδοκία και αισιοδοξία
Η χώρα έχει επειγόντως ανάγκη ανατροπής κάθε μιζέριας. Έχει ανάγκη οραμάτων, αρχών, αξιών, κανόνων, δημόσιου ήθους. Χρειάζεται ένα δημιουργικό πλαίσιο εντός του οποίου θα υπάρξει επεξεργασία νέων προτάσεων στο τρέχον και μακρόπνοων στρατηγικών. Η χώρα πρέπει και μπορεί να δώσει και πάλι ελπίδα, και προοπτικές στον μέσο άνθρωπο, στον εργάτη του χεριού και του πνεύματος. Αυτό που απουσιάζει σήμερα και οφείλουμε να επανακτήσουμε είναι Η ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ. Η προσδοκία ότι εάν παλέψεις, εάν εργαστείς, εάν πρωτοτυπήσεις, εάν δημιουργήσεις, θα έχεις κοινωνική άνοδο, καλύτερο εισόδημα, νέα ποιότητα ζωής. Όμως, αυτή η έλλειψη είναι μαχαίρι στην καρδιά της ίδιας της οικονομίας. Διότι δεν επιβραβεύεται η δημιουργικότητα, η πρωτοτυπία, η εφαρμογή νέων αρχών οργάνωσης και τεχνολογίας.
Προκειμένου να μπορέσει η χώρα να αξιοποιήσει τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα, να διασφαλίσει την παραγωγική διάχυση των νέων γνώσεων και τεχνολογιών και να τις οργανώσει με αποτελεσματικότητα, έχει ανάγκη μεγάλων μεταρρυθμίσεων σε τρεις τουλάχιστον τομείς: στην εκπαίδευση, στην υγεία - περίθαλψη και στην διοίκηση. Στόχος πρέπει να είναι η εξασφάλιση της ποιοτικής αναβάθμισης του ανθρώπου επιστήμονα, παραγωγού, εκπαιδευόμενου. Η καλύτερη οργάνωση της παρουσίας του σε ιδρύματα, υπηρεσίες, παραγωγικές μονάδες και δίκτυα. Η χώρα πρέπει να θέσει αυτούς τους τρεις στόχους, προκειμένου να διασφαλίσει όλα τα προηγούμενα και σίγουρα και πολλά άλλα. Οφείλει σε μια οκταετία να τους εμπεδώσει μέσα στο «ίδιο της το κορμί».
Τα τελευταία χρόνια κατασκευάστηκαν στην Ελλάδα πληθώρα σημαντικών υποδομών, κύρια, όμως, παλιού τύπου: δρόμοι, αεροδρόμια, γέφυρες. Η χώρα έχει ανάγκη σήμερα, άμεσα, της κατασκευής υποδομών νέου τύπου, Υποδομών διαδικτύου και λεωφόρων πληροφορικής που θα συμπεριλάβουν κάθε γωνιά της όμορφης αλλά δύσκολης γεωγραφίας της. Νησιά και ορεινές περιοχές μπορούν και πρέπει να ενταχθούν. Μια τέτοια ουσιαστική συσσωμάτωση με τον κύριο γεωγραφικό κορμό αξίζει παραπάνω και από ορισμένα –απαραίτητα βέβαια- αμυντικά συστήματα. Διότι κέντρο της παραγωγής και της άμυνας είναι ο ίδιος ο άνθρωπος και «των Ελλήνων οι Κοινότητες».
Μόνο μέσα από μια συγκροτημένη, δεσμευτική και με συνοχή στρατηγική, μπορεί η πολιτική να συμβάλλει στην λύση προβλημάτων, αλλά και στη δημιουργία καλύτερης ατμόσφαιρας στη χώρα. Η εμπέδωση κανόνων που συμβάλλουν στην δημοκρατική ανάπτυξη, αλλά και η εξασφάλιση δημόσιου ήθους από τους φορείς αυτής της ανάπτυξης, θα βοηθήσουν αποφασιστικά στην υπέρβαση της αίσθησης της μιζέριας, της απαισιοδοξίας, της γκρίνιας εξ’ αιτίας της καθημερινής τρέλας όσων βιώνουμε. Θα κάνει τη χώρα πιο ισχυρή, πιο αισιόδοξη και με μια έννοια πιο χαρούμενη.
Η Ελλάδα πρέπει να ξυπνήσει. Οφείλει να ξυπνήσει. Και θα την ξυπνήσουμε.

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ

2007-11-27T04:10:00.000-08:00

ΕΙΝΑΙ ΦΑΝΕΡΟ ΟΤΙ Η ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ.ΣΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΠΡΟΥΠΟΘΕΤΕΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ. ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΟΜΩΣ ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΑΘΕΣΗ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΔΙΟ ΔΟΞΗΣ ΛΑΜΠΡΟ.
ΤΑ ΠΡΟΠΛΑΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ .ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ ΟΠΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ, ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ,ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ,ΠΑΙΔΕΙΑ , ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ Κ.Λ.Π.
ΤΟ ΠΙΟ ΣΥΜΑΝΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΝ Η ΟΠΟΙΑ ΜΟΡΦΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΘΕΙ ΜΟΝΟ ΣΤΗ ΡΟΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΑΠΟ ΤΗ ΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ. ΑΛΛΑ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΝ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗ ΛΗΨΗ ΤΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ.

Αυτοοργανωση στο διαδικτυο

2007-11-15T09:27:00.000-08:00

Αντιγραφη απο το ιστολογιο του Σωτήρη Κούκιου

απόσπασμα από την ομιλία του Γ.Α.Παπανδρέου σήμερα στην κοινοβουλευτική ομάδα :

“Προχωράμε στην ουσιαστική επανίδρυση του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος. Μια επαναθεμελίωση της Οργάνωσής μας.

Όπως και με την 3η του Σεπτέμβρη, ξεκινάμε με την αυτο-οργάνωση.

Την αυτο-οργάνωση των μελών και φίλων μας. Και καλούμε όλους τους φίλους, τα μέλη, να πάρουν πρωτοβουλία. Στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές, στο χωριό, στους χώρους εκπαίδευσης, στα Κινήματα, στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, στην Αυτοδιοίκηση, στον συνδικαλισμό.

Στον χώρο των τεχνών, των μικρομεσαίων, των γυναικών, των νέων.

Και το πιο σημαντικό για εμάς τους bloggers η παρακάτω πρόταση τα λέει όλα.

Στον κυβερνοχώρο, στο διαδίκτυο, στους bloggers, στα Κινήματα για το περιβάλλον.”

Νομίζω, η ώρα έφτασε για να αποκτήσουμε μια παρουσία στα δρώμενα του κινήματος, μια παρουσία όπως την εκφράζουμε μέσα από τα blog μας, με προβληματισμό για το αύριο, για το περιβάλλον, για τα κινήματα. Θα εκφραστούμε για όλα αυτά και για ακόμα περισσότερα στον προσυνεδριακό διάλογο αλλά και από το βήμα του συνεδρίου που ανήγγειλε ο πρόεδρος του Πασοκ Γιώργος Α. Παπανδρέου.
Εγώ τη συνεχίζω την πρότασή του και λέω ας οργανώσουμε επιτέλους το δικό μας δίκτυο, έχω βρει και τίτλο : “εθελοντές των κοινωνικών μέσων επικοινωνίας”.

Μέσα από αυτό το δίκτυο ας αναδείξουμε ότι κοινό χαρακτηριστικό έχουμε ως κοινότητα :

α. Αλληλεγγύη

β. Ακτιβισμό

γ. Κοινωνική ισότητα

δ. Διαφορετικό επικοινωνιακό λόγο έξω από εκδοτικά συμφέροντα

ε. Μια άλλη γενιά με άλλα χαρακτηριστικά

Εγώ είμαι μαζί με αυτό το δίκτυο και συμμετέχω. Για να κάνουμε και πράξη, την συμμετοχή όλων, ισότιμα, μια σημαία για την πολιτική.

"My Podcast

2007-11-10T02:59:00.000-08:00

Subscribe Free
Add to my Page

ΣΑΝ ΤΟ ΚΥΜΑ..

2007-10-24T00:44:00.000-07:00

ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΟΥΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΙΣ

ΣΑΝ ΤΟ ΚΥΜΑ...

ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ ...Η διατήρηση των "κεκτημένων" σαν "βαριδίων" για το μέλλον, η επιβίωση των δομών της διαπλοκής παράνομων συμφερόντων, η αναπαραγωγή-επανάληψη και κυριαρχία των μη παραγωγικών ιδεών, η ιδιοποίηση, στρογγυλοποίηση των δημοκρατικών θεσμών, η "θεοποίηση", επιβολή των θεσμών "θανάτου", η αποχειραφέτηση και χειραγώγηση των ΠΟΛΙτών, η ατομικοποίηση και ιδιωτικοποίηση των κοινωνικών δικαιωμάτων και αναγκών, η απαξίωση των οραμάτων παλιών και νέων γενεών, η επετηρίδα συμμετοχής στην εξουσία υπόλογων πολιτικών, η διαιώνιση της σκοτεινής ύλης της διαφθοράς, η παρακμιακή τροχιά μιάς χαοτικής κοινωνίας, είναι τα ορατά σημάδια του ΤΕΛΟΥΣ ΕΠΟΧΗΣΑνεξάρτητα σχεδόν πολιτικής τοποθέτησης ή θέσης-ρόλου στις δομές της εξουσίας, ΠΟΛΙτεΣ άτομα και ΠΟΛΙτεΣ σύνολα (μέρη συλλογικών θεσμών), παίρνουν θέση, εκφράζουν δυνατά την προσδοκία ότι τώρα χρειάζεται δραστική, ουσιαστική, μεθοδικά προετοιμασμένη, βαθειά αλλαγμένη, αποτελεσματική διακυβέρνηση. Χρειάζεται μια ΠΟΛΙΤΕΙΑ βασισμένη στις θεμελιώδεις αξίες και αρχές, την συμμετοχική-δημοκρατική οργάνωση, το όραμα, τη μέθοδο, τη φαντασία όσο και τη λογική.Μια νέα ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ με "πράσινη" ευαισθησία, "μπλε" οργάνωση και "κόκκινη" αλληλεγγύη, μια ανένδοτη ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ με υψηλούς και ειλικρινείς-εφικτούς στόχους, ένα ευγενές και ελκυστικό ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ, μια ανοιχτή ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ,... ΕΝΑ ΚΥΜΑ θετικής συλλογικής διανόησης και πρωτότυπων πολιτικών δράσεων θα ΔΩΣΕΙ τώρα στην κοινωνία διαυγέστερη προοπτική, στους ΠΟΛΙτεΣ αισιοδοξία, στο Μέλλον βιώσιμες πιθανότητες.Πριν τις εκλογές του Σεπτέμβρη 2007 προβλέπαμε ότι ανεξάρτητα του εκλογικού αποτελέσματος το ΠΑΣΟΚ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ! Το ΠΑΣΟΚ επρόκειτο να αλλάξει τόσο εκ των έσω, ως φυσική διεργασία, όσο και εκ των έξω, ως αποτέλεσμα νέων πολιτικών συνθηκών...Θεωρήσαμε τότε και θεωρούμε ακόμα, τις προκλήσεις της εποχής και τις πραγματικές συνθήκες στον κοινωνικό ιστό ισχυρότερους δείκτες και δυνάμεις ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ από την συγκυριακή "ακτινογραφία" και αποτύπωση των πολιτικών τάσεων από ένα "εκβιαστικό" εκλογικό αποτέλεσμα.Οι εξελίξεις έδειξαν ότι το εκλογικό αποτέλεσμα που προέκυψε από αυτές τις διαδικασίες δεν έγινε μόνο περιστασιακό εργαλείο νομιμοποίησης της εφαρμογής των πολιτικών της συντηρητικής μειοψηφίας (όχι για πολύ, γιατί η "περίοδος χάριτος" θα είναι πολύ μικρή), αλλά χρησιμοποιήθηκε και ως ανάχωμα μιας ουσιαστικής ανανεωτικής προοπτικής εντός του ΠΑΣΟΚ, που θα προέρχονταν φυσιολογικά από τη βάση και την ηγεσία του.Οι ομαλές εξελίξεις ανατράπηκαν σε όφελος προσωπικών, γεμάτων έπαρση, ευθαρσών ή και αστείων φιλοδοξιών στελεχών στο ΠΑΣΟΚ και την υπόλοιπη αριστερά.Αυτό ήταν και τραυματικό και δυσάρεστο...Οι συνέπειες αυτής της "παρέμβασης" δεν έχουν πλήρως σχηματοποιηθεί, φαίνεται όμως πως μια "υγιής" αντίδραση των ΠΟΛΙτών ίσως οδηγήσει σε ταχύτερες αλλαγές και μεγαλύτερες ευκαιρίες!Οι συσσωρευμένες προσδοκίες, οι αυταπόδεικτες ανάγκες, οι θεμελιώδεις αξίες που πλήττονται από ένα διαχυτο κυνισμό του κυρίαρχου οικονομικού και πολιτικού συστήματος ενεργοποιούν την συλλογική κοινωνική και πολιτική έκφραση ενός ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΠΟΛΙτών με νέες ιδέες, με γήινες προτάσεις, με ποιότητα, με περισσοτερη αποφασιστικότητα, με μεγαλύτερη σαφήνεια.ΣΑΝ ΤΟ ΚΥΜΑ, οι έντιμες προθέσεις, οι τολμηρές αξιώσεις, οι σχεδιασμένες δράσεις, οι γόνιμες σκέψεις, διαμορφώνουν και προσανατολίζουν το σύνολο της κοινωνίας στην κατεύθυνση ενός νέου κύκλου ΘΕΤΙΚΗΣ ΔΙΑΔΡΟΜΗΣΕγγυητές της πορείας αυτού που είναι ο φυσικός χώρος της πλατειάς κοινωνικής συμμαχίας ενός σύγχρονου ρεύματος της ΑΛΛΑΓΗΣ ( δηλαδή το Δημοκρατικό Κέντρο, η Σοσιαλδημοκρατία και η φιλελεύθερη αριστερά) είναι τα υποκείμενα της, δηλαδή οι ΠΟΛΙτεΣ, δηλαδή όλοι εσείς.

Δίκτυα αυτό-οργάνωσης, ανοικτή ενημέρωση και διάλογος

2007-10-22T03:23:00.000-07:00

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ μέσα απότην προσωπική του ιστοσελίδα βάζει τους όρους διαλόγου μέσα από το διαδίκτυο για μια ανοιχτή κοινωνία, μέσα από ένα άρθρο απο το οποίο επισημαίνω τα εξής...

Η κοινωνία οφείλει να προωθεί την ηλεκτρονική δημοκρατία σε δύο διαφορετικές (και γιατί όχι περισσότερες) και ανεξάρτητες πορείες. Την ηλεκτρονική ψηφοφορία απ’ τη μία πλευρά, αλλά και την ηλεκτρονική συμμετοχή απ’ την άλλη. Γίνονται οι τεχνολογίες σημαντικό εργαλείο που προωθούν ακριβώς τη συμμετοχική δημοκρατία. Είναι ο διάλογος της κοινωνίας των πολιτών. Σ’ αυτά τα πλαίσια ενισχύουμε τη συμβολή σε περαιτέρω συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών σε διάφορα ουσιαστικά θέματα. Ενισχύεται η άνθηση του φαινομένου του ψηφιακού εθελοντισμού ή και ακτιβισμού, ιδιαίτερα μεταξύ των νέων. Ο διάλογος και η συμμετοχή δεν πρέπει να αποκλείουν τους πολλούς και να περιορίζονται στους ισχυρούς, δηλαδή σ’ αυτούς που έχουν δυνατότητα πρόσβασης στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Παράλληλα οι πολίτες θα έχουν τη δυνατότητα να καταθέτουν τις απόψεις τους, τα ερωτήματά τους, να είναι προσκεκλημένοι μέσα από ηλεκτρονικές ακροάσεις, μέσω κυκλωμάτων, σε συζητήσεις, είτε σε ένα πλαίσιο ανοιχτού ηλεκτρονικού βήματος, είτε σε ένα e-forum ή σε ένα blog. Μ’ αυτό το μέτρο συμβάλουμε στον πολιτικό διάλογο με συνέπεια και ευθύνη, στη σύνθεση και στη διαμόρφωση ευρύτερης συναίνεσης. Οι πολίτες και θα ενημερώνονται, και θα μετέχουν, ώστε να μπορούν να αξιολογούν τις πολιτικές που προωθούνται, έξω απ’ το πλαίσιο της παγιωμένης εσωκομματικής αντιπαράθεσης. Οι ίδιοι οι πολίτες που προάγουν το μέσο μπορούν να έχουν τη διαχείριση της συζήτησης, να βάζουν δηλαδή την ημερήσια διάταξη, να λειτουργούν και ως ανεπίσημες ομάδες ελέγχου. Η διάσταση αυτή «αντιμετωπίζει» τους πολίτες αποδέκτες ισότιμα χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς αμεροληψίες. Πέρα από την κοινωνία των πολιτών, ή ακριβώς για την κοινωνία των πολιτών, χρειάζεται η δημοκρατία την ουσιαστικότερη εκπαίδευση, πληροφόρηση, γνώση για τον πολίτη. Ένας ενεργός πολίτης για να μπορεί συνειδητά, ουσιαστικά και σωστά, να παίρνει αποφάσεις, χρειάζεται την πραγματική πρόσβαση στην πληροφόρηση και στην ενημέρωση και συνάμα να διαμορφώνει και να μοιράζεται κοινές αξίες και απόψεις.

Πρέπει όλοι οι ενεργοί πολίτες να παρούμε τη σκυτάλη της συνέχειας.

Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

2007-10-18T08:38:00.000-07:00

ΑΝΤΙΓΡΑΦΩ ΚΑΙ ΠΡΟΣΥΠΟΓΡΑΦΩ ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑΣ www.daygap/gr

Σύντροφε-Συντρόφισσα

Απευθυνόμαστε,
Σε όλους αυτούς που πίστεψαν και στήριξαν το όραμα της νέας αλλαγής.
Σε όλους αυτούς που πιστεύουν ότι το ΠΑΣΟΚ υφίσταται, όχι γενικά και αόριστα για το 'καλό' του τόπου, αλλά για τη δημιουργία μιας δίκαιης κοινωνίας, ενός ισχυρού κοινωνικού κράτους, μιας οικονομίας που δεν παράγει φτώχεια, μιας πολιτικής που δίνει ελπίδα για το μέλλον.
Σε όλους αυτούς που θεωρούν ότι το ΠΑΣΟΚ είναι και πρέπει να είναι ένα δημοκρατικό, σοσιαλιστικό, αριστερό, βαθιά προοδευτικό κόμμα.
Σε όλους αυτούς απευθυνόμαστε τώρα και τους καλούμε να αναλάβουν την ευθύνη τους, αυτή την ευθύνη που μέχρι χθες καλούσαμε το λαό να αναλάβει, και να στηρίξουν με όλες τους τις δυνάμεις το μεγάλο ηγέτη, τον οραματιστή της ουσιαστικής προόδου, τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, τον Γιώργο Παπανδρέου.
Καλούμε τους απλούς ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, τους πιστούς φίλους, τα άξια μέλη του.
Όχι τους επαγγελματίες της πολιτικής.
Όχι τους θιασώτες της τηλεδημοκρατίας.
Όχι αυτούς που μέχρι χθες μιλούσαν με στόμφο για πρόσωπα και ιδέες που αποδείχθηκε ότι, όχι μόνο δεν τα πίστευαν, αλλά ήταν και έτοιμοι να τα λοιδορήσουν.
Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι αυτός που μπορεί να οδηγήσει το ΠΑΣΟΚ μπροστά, αυτός που μπορεί να εγγυηθεί την ενότητα του, αυτός που μπορεί να διασφαλίσει τη νίκη. Είναι όμως, ακόμα πιο πολύ, αυτός που μπορεί να διασφαλίσει την αλλαγή του κινήματος.
Το μόνο του λάθος είναι ότι άργησε. Άργησε να μας απαλλάξει απο όλα αυτά τα βαρίδια που τώρα ανεβοκατεβαίνουν την οδό Βουκουρεστίου. Όλους αυτούς που βάλθηκαν να μας υπενθυμίσουν ότι η δημοκρατική παράταξη θα έχει πάντα καιροσκόπους. Όλους αυτούς που ήταν υπεύθυνοι
όχι μόνο για τη δεξιά στροφή του ΠΑΣΟΚ
όχι μόνο για τις αντιλαικές του πολιτικές την περίοδο 1996-2004
όχι μόνο για τα σκάνδαλα που μας εξίσωσαν με τα λαμόγια της δεξιάς,
αλλά και για την εμπέδωση στην κοινωνία μιας εικόνας για το ΠΑΣΟΚ ενός καθεστωτικού κόμματος, και όχι ενός ζωντανού, υγιούς, ριζοσπαστικού, πρωτοπόρου πολιτικού οργανισμού.
Δείτε ποιοί τον πολεμούν τώρα!
Οι αποκομμένοι-οι αποτυχημένοι- οι 'φτερό στον άνεμο'- οι τηλεδημοκράτες. Με αυτούς θα πάμε μπροστά;
Να ποιοι ευθύνονται για την ήττα! Νά ποιοί υπονόμευαν όχι μόνο τον Πρόεδρο, αλλά και το δικό μας αγώνα.
Όλοι εμείς που κοιτάμε μπροστά,
όλοι εμείς που παράγουμε πλούτο,
όλοι εμείς που νοιαζόμαστε για την ουσία της πολιτικής και όχι για πομπώδη λογύδρια και επικοινωνιακά τεχνάσματα,
όλοι εμείς που το βράδυ της Κυριακής στεναχωρηθήκαμε τόσο πολύ, που με δυσκολία μπορούσαμε να μιλήσουμε,
όλοι εμείς δεν είμαστε αυτοί που έτρεξαν για περιπάτους στο Ζάππειο, δεν είμαστε αυτοί που για μια ακόμη φορά έδειξαν να μη γνωρίζουν ότι η σιωπή είναι χρυσός, δεν είμαστε αυτοί που προσπάθησαν να εκμεταλλευθούν τη λύπη μας για ίδιο όφελος, δεν είμαστε αυτοί, οι οποίοι, αν και μιλάνε για δύο ώρες ακατάπαυστα, κανείς δεν καταλαβαίνει ποιά είναι η πολιτική τους θέση.
ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ θα αποτρέψουμε να γυρίσει το ΠΑΣΟΚ πίσω
θα αντισταθούμε στο να πάει το ΠΑΣΟΚ δεξιά
θα αμφισβητήσουμε αυτούς που θέλουν το ΠΑΣΟΚ να νοιάζεται για τους αριθμούς και όχι για τους ανθρώπους,
θα πολεμήσουμε αυτούς που είναι υπεύθυνοι για την ταύτιση του ΠΑΣΟΚ με τη νεοφιλελεύθερη πολιτική.
Ο κόσμος που μας γύρισε την πλάτη στις 16 Σεπτεμβρίου, μας αμφισβητούσε.
Αρνιόταν να μας ψηφίσει.
Όχι γιατί δεν του έκανε ο Γιώργος, αλλά γιατί δεν του έκανε το παρελθόν μας. Δεν μπορούσε να ξεχάσει τις κυβερνητικές θητείες του 1996-2004. Όλοι το ίδιο είστε, έλεγε.
Και απο την άλλη μεριά. Δείτε τα κυβερνητικά στελέχη. Μιλούσαν για τον Καραμανλή σαν να είχαν το Μεσσία για ηγέτη. Ούτε ο Γκάντι να ήταν. Ακόμη και η 'διάδοχος'.
Πότε όμως αλήθεια είδατε κάποιον απο αυτούς που τώρα έβαλαν τις πράσινες γραβάτες τους και πιάσανε στασίδι στα κανάλια να πεί μια καλή κουβέντα για τον Γιώργο. Τον έλεγαν 'Γιωργάκη' τα μπλέ παπαγαλάκια και αυτοί κάθονταν ως άλλοι Βούδες και κουνούσαν το κεφάλι.
Η αλήθεια είναι ότι του έσκαβαν τον λάκκο.
Του πριόνιζαν την καρέκλα
όχι επειδή νοιάζονται για το καλό κανενός άλλου, παρά για το καλό της δικής τους καρέκλας. Δεν δίστασαν να βάψουν μπλέ το Ρέθυμνο, προκειμένου να βουλιάξουν το ΠΑΣΟΚ σε νέες περιπέτειες.
Φίλε-Φίλη
Πάρε την τύχη στα χέρια σου
Αρνήσου να παρασυρθείς απο τις γνωστές ΔΟΛιότητες
Πολέμησαν μια ζωή τον Ανδρέα- γιατί να μην εξευτελίσουν τώρα και τον Γιώργο;
Θυμήσου τον ιστορικό τους ρόλο.
Έχεις τη δύναμη- Βρές τη δύναμη
Πριν λίγες μέρες καλούσαμε τον κόσμο να μας εμπιστευθεί,
Να κάνει τον Γιώργο Πρωθυπουργό.
Απόδειξε ότι αυτό το κάναμε όχι από ιδιοτέλεια, όχι από εξουσιομανία
όχι γιατί οι κυβερνητικές καρέκλες είναι ο αυτοσκοπός μας
Αλλά γιατί το πιστεύαμε, γιατί το πιστεύουμε ακόμα. Η ήττα ηταν πικρή. Ρώτα όμως τον εαυτό σου. Θα είχαμε νικήσει, αν ήταν κάποιος άλλος στο τιμόνι; Όχι βέβαια. Θα είχαμε διαλυθεί προ πολλού. Αυτή είναι η αλήθεια. Ας συζητήσουμε για πρώτη φορά σοβαρά ποια είναι τα αίτια της ήττας.
Θέλουμε έναν ηγέτη συνεπή, αληθινό, έντιμο. Έναν ηγέτη που δε δίστασε να αναλάβει το ΠΑΣΟΚ στα δύσκολα, έναν ηγέτη που πληρώνει ακόμα και τώρα τις αμαρτίες άλλων. Δεν του πρέπει να γίνει ο αποδιοπομπαίος τράγος.
Τον ηγέτη δεν τον κάνουν οι έδρες του πανεπιστημίου
δεν τον κάνουν οι έδρες της Β΄ Αθήνας
Τον ηγέτη τον κάνει ο λαός.
Όλοι μαζί μπροστάΜε τον Γιώργο- Με το ΠΑΣΟΚ- με την Αριστερά.Καλό μας Αγώνα
ΥΓ- το κόμμα που δεν μπορεί να διαχειρισθεί την ήττα του, δεν μπορεί και να γευτεί τη νίκη του.
ΥΓ2- αν ο σκοπός μας είναι μόνο η εκλογική νίκη, και όχι η ιδεολογική επικράτηση των θέσεων μας, ας κάνουμε Πρόεδρο τον Ψωμιάδη. Νίκες έφερε και αυτός. Αγαπημένο παιδί των δημοσκοπήσεων είναι και αυτός.
ΥΓ3- τι τους ενόχλησε άραγε στον Γιώργο; Το δίκαιο φορολογικό σύστημα; Η αναδιανομή του πλούτου; Η προστασία των ακτών και των δασών; Το ανοiχτό στον πολίτη κομμα; Ο πόλεμος στις πελατειακές σχέσεις; Σκέψου. Πάρε θέση.
Ομάδα Πρωτοβουλίας Νέων ΣοσιαλιστώνΓραμματείαΚωνσταντίνος Βερτσιώτης - ΠάτραΚωνσταντίνος Κουλαξής - ΑθήναΧρύσα Τζιστούδη - Θεσσαλονίκη
LINKS

Για Ένα Νέο Ξεκίνημα

2007-10-16T03:38:00.000-07:00

Ενα πολύ καλό κείμενο που προσυπογράφω

Το εκλογικό αποτέλεσμα της 16ης Σεπτεμβρίου, όπου το ΠΑΣΟΚ έλαβε ποσοστό 38% των ψήφων, ειδώθηκε μέχρι σήμερα σαν κρίση, αλλά όχι σαν ευκαιρία. Οι αιτιακές συνιστώσες του αποτελέσματος επιχειρείται να συνοψισθούν σε ένα πρόσωπο, αυτό του προέδρου, του οποίου ο ρόλος και σε περίπτωση νίκης και σε περίπτωση ήττας είναι καταλυτικός, δεν είναι όμως αποκλειστικός.
Μια υπεύθυνη πολιτική προσέγγιση επιβάλλει να επιμεριστούν οι ευθύνες στο συνολικό ‘προϊόν ΠΑΣΟΚ’ με ειλικρίνεια και πολιτική γενναιότητα, λαμβάνοντας υπόψη την ιστορική διαδρομή, την κυβερνητική του περίοδο και την σύγχρονη εσωτερική και διεθνή συγκυρία.
Η συζήτηση επιδιώκεται να παραμείνει στο σήμερα, να μην καταδυθεί στις παθογένειες του ‘νικηφόρου’ ΠΑΣΟΚ, να μην αναζητήσει το νήμα της σταδιακής κοινωνικής στροφής προς το συντηρητισμό τόσο στην Ελλάδα όσο και παντού, να μην αγγίξει τις καθεστωτικές πρακτικές, τον πραγματικό και υποτιθέμενο πλουτισμό και τη διαφθορά στελεχών, στελεχών που ήταν ενδεχομένως ταυτόχρονα αξιωματούχοι στο κόμμα και το κράτος. Έτσι, ενώ οι ευθύνες είναι προφανώς ευρείες, κάποιοι επιθυμούν να αιωρούνται συνεχώς μέσα στο ιστορικό υγρό, παραμένοντας οι ίδιοι αδιάβροχοι.
Η λογική όμως, που θεωρεί πως όλα ήταν καλά μέχρι το 2004 που ο λαός έπαψε να εμπιστεύεται στο ΠΑΣΟΚ την εξουσία, δεν είναι μόνο ρηχή, απλουστευτική και επιπόλαιη αλλά αποκρύπτει τον ολέθριο για πολιτικό σχηματισμό κίνδυνο της ταύτισης της ύπαρξής του με την εξουσία. Η ανάληψη της ευθύνης της εξουσίας, οφείλει να είναι η φυσική συνέπεια της έκφρασης πλειοψηφικών κοινωνικών ρευμάτων, να είναι δηλαδή το αιτιατό και όχι το αίτιο ύπαρξης ενός κόμματος.

Θεωρούμε πως η κοινωνία συντηρητικοποιήθηκε

• γιατί οι διεθνείς συνθήκες, με την οικονομική παγκοσμιοποίηση και την κυριαρχία του οικονομικού φιλελευθερισμού δημιούργησαν το κατάλληλο γι’αυτή την εξέλιξη πλαίσιο,
• γιατί ένας ισχυρός πυρήνας 'κυβερνητικής' λογικής του ΠΑΣΟΚ, απορροφημένος από την διαχείριση της εξουσίας, υποτίμησε τα σημάδια της φθοράς και των νέων προκλήσεων,
• γιατί αυτό το παράλληλο με το Κίνημα, προσωποπαγές ΠΑΣΟΚ, δεν αντιστάθηκε στην καθιέρωση ελιτίστικων ομάδων στο κόμμα και το κράτος, που το μόνο που τις ενδιέφερε ήταν η επιβίωση και αναπαραγωγή τους,
• γιατί δεν ανανέωσε το πολιτικό του δυναμικό με αποτέλεσμα γενεές ολόκληρες από την κοινωνία να μην αντιπροσωπεύονται,
• γιατί υστέρησε στην αναδιανομή του κοινωνικού πλούτου προς τους ασθενέστερους,
• γιατί κάποιοι λειτούργησαν σαν μεσίτες κρατικών υπηρεσιών, διαφθείροντας έτσι την ίδια την κοινωνία,
• γιατί ενώ απομάκρυνε τον πολίτη από την παραγωγή πολιτικής, στο τέλος κάποιοι αποφάνθηκαν ότι οι πολίτες είναι αδιάφοροι, ειδικά οι νέοι,
• γιατί κάποιοι ενοχοποίησαν τελικά αυτούς που δεν είναι αδιάφοροι, αλλά διαφορετικοί,
• γιατί εκείνο το ΠΑΣΟΚ γύρισε σε μεγάλα τμήματα της κοινωνίας την πλάτη.

Αυτοί που οδήγησαν ή συνέβαλλαν σε όλα αυτά, σήμερα επικυρώνουν την υστέρησή μας. Οποιαδήποτε αναφορά σε μια κοινή ευθύνη για όσα έχουν συμβεί, το «εμείς» που φταίμε για όλα αυτά, είναι αναγκαστικά απλουστευτική. Στην πορεία και τη διαδρομή αυτή, υπάρχουν και ατομικές και προσωπικές ευθύνες. Δεν μοιραζόμαστε όλοι ισότιμα τον προσανατολισμό και την εφαρμογή των πολιτικών, ούτε κατά συνέπεια και τις ευθύνες.

Τίποτα στο ΠΑΣΟΚ δεν είναι πια εύκολο, γιατί χάθηκε σωρευτικά, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, το momentum της ήπιας προσαρμογής στις νέες πραγματικότητες.

Το πολιτικό κεφάλαιο της 3ης του Σεπτέμβρη έχει πλέον υποθηκευθεί. Ιστορικά, θα μένει πάντα εκεί για να μας διδάσκει πώς σε μια δύσκολη συγκυρία, εκφράστηκαν και ενοποιήθηκαν κοινωνικές, δημοκρατικές δυνάμεις, πώς απέκτησαν προγραμματική υπόσταση και πώς αξίωσαν την ευκαιρία για την υλοποίησή τους.

Αλλά σήμερα, μια νέα διακήρυξη είναι απαραίτητη. Μια ιδεολογική επανίδρυση του κινήματος που θα επαναφέρει τους πάντες στην ίδια αφετηρία,

• καταργώντας στεγανά και επετηρίδες, αυλικούς και βαρόνους,
• κρατώντας το νήμα των πάγιων και διαχρονικών αρχών και αξιών του κινήματος, όπως η πίστη στην αυτο-οργάνωση, δηλαδή με σημερινούς όρους στην κοινωνία των πολιτών. Όπως στον κοινωνικό έλεγχο της εξουσίας, δηλαδή στην κοινωνική λογοδοσία. Όπως στη συμμετοχή των πολιτών για να μην παράγεται η πολιτική ερήμην τους και εις βάρος τους, δηλαδή στη συμμετοχική δημοκρατία,
• επαναφέροντας και πάλι σε ισχύ, χαμένες αρχές όπως αυτήν της αλληλεγγύης των γενεών,
• εμπλουτίζοντας ταυτόχρονα τις παλιές, με νέες αξίες και αρχές που προέκυψαν από την κοινωνική εξέλιξη, όπως της οικο-ανάπτυξης, της ανάπτυξης δηλαδή που σέβεται το περιβάλλον και λαμβάνει χώρα με όρους αειφορίας. Όπως της ψηφιακής επανάστασης που αντιμάχεται τα γνωστικά χάσματα της κοινωνίας και της οικονομίας. Όπως της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, του τρόπου δηλαδή να κυβερνάς με διαφάνεια και χωρίς γραφειοκρατία. Όπως της αξιολόγησης προσώπων και διαδικασιών, με όρους ποιότητας, οριζόντια και κάθετα (ποιότητα παντού).

Πάνω σε τέτοιες αρχές και αξίες θα σφυρηλατηθεί και θα εξασφαλιστεί η ενότητα του ΠΑΣΟΚ και όχι πάνω σε ‘κατάλληλα’ πρόσωπα και στρατηγικές που εκπονούνται σε κλειστά γραφεία, εκφέρονται προνομιακά από τα ΜΜΕ και υποστηρίζονται από εξωπολιτικά, οικονομικά συμφέροντα.

Για όλους εμάς που εκφραζόμαστε από τα ανωτέρω, η επιλογή στις εκλογές της 11ης Νοεμβρίου είναι προφανής. Είναι μια επιλογή συνεπής στην κοινή μας ιστορία και την επιθυμητή προοπτική που αντί για την εξουσία έχει να κάνει με το περιεχόμενο της, αντί για την φιλοδοξία έχει να κάνει με τις αρχές μας, αντί για τα πρόσωπα έχει να κάνει με τις δομές μιας ελπιδοφόρας πολιτικής λειτουργίας.

Γνωρίζουμε ότι οι προκλήσεις και οι απαιτήσεις της επόμενης μέρας, μετά την εσωτερική εκλογική διαδικασία, θα είναι μεγαλύτερες, και συνθετότερες. Η οργανωτική ανασύνταξη, η διαμόρφωση των θέσεων, η αποσαφήνιση των πολιτικών προσανατολισμών, η ιεράρχηση των ρήξεων θα είναι το αποτέλεσμα της συλλογικής μας νοημοσύνης. Η επιλογή του προσώπου που ήταν και είναι επιλογή πολιτική, μεταθέτει στο νέο πρόεδρο και τη συγκεκριμένη ευθύνη. Σε μια τέτοια υπεύθυνη και πολιτική διαδικασία, η εκλογή, δεν πρέπει να θεωρείται λευκή επιταγή ούτε αναγνωρίζει το δικαίωμα σε διχαστικές ή προσωπικές στρατηγικές.

Προσυπογράφοντας το κείμενο αυτό, δηλώνουμε την προσήλωσή μας στις αξίες μιας ανανεωμένης και σύγχρονης κεντροαριστεράς.

ΣΑΝ ΤΩΡΑ...

2007-10-05T09:53:00.000-07:00

ΒΟΗΘΕΙΑ......

2007-10-05T04:08:00.000-07:00

perasan xronia

2007-09-28T10:10:00.003-07:00

andreas 001

2007-09-28T10:10:00.001-07:00

Andreas Papandreou

2007-09-28T09:54:00.001-07:00

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΟΙΟΣ ΚΑΙ ΤΙ...

2007-09-25T10:34:00.000-07:00

ΗΡΘΕ Η ΣΤΙΓΜΗ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΑ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ, ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΠΙΔΟΞΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ ΝΑ ΚΑΤΑΘΕΣΟΥΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΑ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ .
ΘΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΟΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΦΙΛΟΔΟΞΙΕΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΙΣ ΕΧΕΙ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΤΕΙ ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΟΛΗ Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΣΥΜΒΑΔΙΖΕΙ ΜΕ ΑΥΤΕΣ.
ΓΙΑΤΙ ΑΠΟ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΦΡΑΣΕΟΛΟΓΙΑ ΘΑ ΧΟΡΤΑΣΟΥΜΕ. ΑΠΟ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΑΣΤΑ ΝΑ ΠΑΝΕ.
ΤΑ ΜΕΛΗ , ΟΙΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΜΕ ΤΗ ΖΥΓΑΡΙΑ ΣΤΟ ΧΕΡΙ.
ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΠΟΥΟ ΚΑΘΕΝΑΣ ΘΑ ΔΕΙΞΕΙ ΤΙ ΛΕΕΙ ΚΑΙ ΤΙ ΕΝΝΟΕΙ
ΚΑΙ ΑΛΛΟΙΜΟΝΟ ΑΝ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΕΙ ΔΕΝ ΤΑΙΡΙΑΖΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΟΛΗ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ.
ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΙΛΑΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΓΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΩΝ, ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΑΝΑΧΡΟΝΙΣΤΙΚΟ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙ.
ΤΕΛΟΣ ΑΣ ΘΥΜΗΘΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΠΙΔΟΞΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΤΗΝ ΡΗΣΗ <<ΑΝ ΓΙΑΚΑΠΟΙΟ ΘΕΜΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΚΑΤΙ ΠΕΣΤΑ ΟΛΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΣΩΠΑΙΝΕ>>

Η ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ

2007-09-18T01:06:00.000-07:00

ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ 2007 ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΑΓΩΜΕΝΗ.
ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΑΡΑΖΑΛΗΣ ΠΟΥ ΚΑΘΟΛΟΥ ΔΕΝ ΤΑ ΒΟΗΘΑ ΝΑ ΔΟΥΝ ΚΑΘΑΡΑ ΚΑΙ ΞΑΣΤΕΡΑ ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΥΝΕΒΗ.
Η Ν.Δ ΑΝΤΙ ΝΑ ΔΕΙ ΟΤΙ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΔΙΩΞΕΙ ΠΕΡΙΠΟΥ ΤΟ 5% ΤΩΝ ΨΗΦΟΦΟΡΩΝ ΤΗΣ ΤΟΥ 2004,ΟΤΙ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΟΥ Λ.Α.Ο.Σ ΟΤΙ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ΥΠΕΣΤΗ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΗΤΤΑ ΜΕ ΠΤΩΣΗ 3.5 ΜΟΝΑΔΩΝ ΚΑΙ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΜΙΑ ΟΡΙΑΚΗ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑ,ΠΙΑΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΩΣΙΒΙΟ ΤΗΣ ΗΤΤΑΣ ΤΟΥ Π.Α.Σ.Ο.Κ.
ΣΤΟ Π.Α.Σ.Ο.Κ ΚΑΝΟΥΝ ΣΑΝ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΧΑΣΕΙ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥΣ.
ΑΝΤΙ ΝΑ ΚΑΤΣΟΥΝ ΝΑ ΔΟΥΝ ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΚΑΙ ΕΧΑΣΑΝ ΤΟ2% ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΠΗΓΕ ΣΑΝ ΕΠΙΛΟΓΗ,ΕΠΕΣΑΝ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΓΑΠ-ΒΕΒΑΙΩΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΟΤΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ ΣΤΗΝ ΓΩΝΙΑ,ΕΔΩΚΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ-ΛΕΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΑ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΜΟΝΟ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ.
ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΟΛΟ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ,ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΓΑΛΟΣΧΗΜΟΝΑ ΣΤΕΛΕΧΗ.
ΜΗΠΩΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΥΡΙΩΣ ΤΟΥΣ ΕΝΟΧΛΕΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΛΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ,ΠΟΥ ΜΕΡΙΚΩΣ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ, ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑ ΠΟΥ ΟΙ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΚΟΠΕΙ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΣΤΡΩΜΑΤΑ, Η ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΑ ΔΡΩΜΕΝΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟ ΣΤΕΝΟ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΠΥΡΗΝΑ?
ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΚΑΘΟΛΟΥ ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΤΟΥΣ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΛΗ ΤΟΥ Π.Α.Σ.Ο.Κ,ΑΝ ΓΙΝΕΙ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ Η ΠΑΡΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΚΑΡΕΚΛΑ Ο ΟΠΟΙΣΔΗΠΟΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΜΜΑ.
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΝΟΙΑΖΕΙ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑ ΜΕ ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΔΙΑΦΑΝΕΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ,ΝΑ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΚΑΙ ΤΗ ΛΟΓΟΔΟΣΙΑ,ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΠΕΡΑ ΚΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΩΝ ΜΜΕ(ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΤΟΙΜΕΣ ΤΙΣ ΕΙΧΑΝ ΤΙΣ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ?)ΤΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΩΝ.ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑ ΣΕ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΕΙΝΑΙ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΑΝΤΡΕΑ.
ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ Η ΣΥΝΕΣΗ ΚΑΙ Η ΛΟΓΙΚΗ , ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΟΥΝ ΒΙΑΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΝΑ ΔΟΘΕΙ
ΛΥΣΗ .